W opisanej sytuacji doszło do upadku z wysokości 5 metrów, co oznacza duże ryzyko urazu wielonarządowego i urazu kręgosłupa. Poszkodowany jest nieprzytomny, ale oddycha. To rozróżnienie jest kluczowe, bo o dalszym postępowaniu decyduje obecność prawidłowego oddechu.
Najwłaściwsze działanie to pozostawienie poszkodowanego w pozycji zastanej (o ile nie grozi mu dodatkowe niebezpieczeństwo) oraz regularna kontrola oddechu. Przemieszczanie osoby po takim upadku może spowodować pogłębienie ewentualnego urazu kręgosłupa. Należy równolegle zadbać o bezpieczeństwo miejsca zdarzenia i wezwać pomoc, a do czasu przyjazdu służb obserwować, czy oddech jest nadal prawidłowy.
Odpowiedź "ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej i mierzyć puls co kilka minut" bywa kojarzona z ogólną zasadą dla nieprzytomnych, jednak przy poważnym urazie (upadek z wysokości) rutynowe układanie w pozycji bocznej może wymagać obracania tułowia i szyi, co zwiększa ryzyko pogorszenia urazu. Kontrola pulsu nie jest priorytetem, gdy oddech jest obecny.
Odpowiedź "podać poszkodowanemu chłodny napój…" jest błędna, bo osoba nieprzytomna nie powinna dostawać nic do picia (ryzyko zachłyśnięcia), a po urazie nie ocenia się sytuacji przez pryzmat omdlenia z odwodnienia.
Odpowiedź "przeprowadzić zabieg sztucznego oddychania…" dotyczy sytuacji, gdy poszkodowany nie oddycha prawidłowo. Tutaj oddech jest obecny, więc zamiast resuscytacji kluczowe jest monitorowanie i gotowość do rozpoczęcia BLS, jeśli oddech ustanie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach z pierwszej pomocy zawsze najpierw "filtruj" informacje przez dwa kryteria: przytomność i oddech, a następnie uwzględnij mechanizm urazu (tu: upadek z wysokości).
