Wyniesienie projektowanych elementów budynku na teren to w geodezji tyczenie: geodeta ma wskazać w terenie punkty wynikające z projektu (np. narożniki fundamentów, przecięcia osi konstrukcyjnych) i zrobić to tak, aby można było je fizycznie oznaczyć (paliki, gwoździe, ławy ciesielskie) oraz kontrolować dokładność.
Najważniejszą funkcją oprogramowania dla tego zadania jest "Możliwość tyczenia punktów projektowych (funkcja stakeout)", ponieważ:
- pracuje bezpośrednio na współrzędnych projektowanych punktów,
- pozwala instrumentowi (tachimetr/GNSS) prowadzić operatora do punktu,
- na bieżąco pokazuje odchyłki (różnice między pozycją w terenie a projektem),
- w praktyce jest to podstawowy tryb pracy przy realizacji budynków.
Pozostałe odpowiedzi opisują użyteczne, ale niekluczowe funkcje w kontekście samego tyczenia:
- "Możliwość generowania profili podłużnych i poprzecznych" dotyczy głównie analizy ukształtowania terenu wzdłuż linii i projektowania obiektów liniowych (np. niweleta, spadki). Przy budynku może wspierać analizę terenu, ale nie zastępuje funkcji prowadzącej do punktu projektowego w terenie.
- "Możliwość obliczania objętości ziemnych" jest typowa dla robót ziemnych (wykopy/nasypy) i rozliczeń, a nie dla wytyczania narożników i osi budynku.
- "Możliwość tworzenia map tematycznych" służy prezentacji danych (warstwy, symbole, analizy), lecz nie realizuje podstawowej czynności terenowej, jaką jest doprowadzenie do punktu i kontrola odchyłki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "wyniesienie na teren", "wytyczenie", "tyczenie", szukaj w odpowiedziach funkcji typu stakeout, eksportu punktów do instrumentu i pracy na współrzędnych projektowanych.
