KWALIFIKACJA DRM4 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 7.
Podczas pracy zauważyłeś, że niektóre deski są miękkie i łatwo się kruszą. Określ, jaki typ uszkodzenia to może być.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Zgnilizna" pasuje do opisu, bo drewno dotknięte rozkładem biologicznym traci wytrzymałość: staje się miękkie, kruche i łatwo się kruszy. "Sęk" to wada budowy, zwykle twardsza od otoczenia, "pęknięcie" to rozdzielenie włókien, a "dziurawość" oznacza otwory/ubytki, nie ogólne zmiękczenie.

Pełne wyjaśnienie:

Opis: "deski są miękkie i łatwo się kruszą" wskazuje na utratę spójności i wytrzymałości drewna. Najbardziej typowym wyjaśnieniem takiego zestawu objawów jest zgnilizna, czyli degradacja struktury drewna w wyniku procesów biologicznych. Skutkiem jest osłabienie materiału: włókna przestają przenosić obciążenia jak w zdrowym drewnie, a powierzchnia może się łatwo wycierać i kruszyć podczas dotyku lub obróbki.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

  • "Sęk" to fragment gałęzi wrośnięty w pień. Jest to wada budowy/struktury, ale zwykle daje lokalną zmianę rysunku i twardości; nie opisuje sytuacji, w której cała deska jest miękka i krucha. Sęki mogą powodować problemy przy obróbce (wyrwania, pęknięcia wokół), ale sam sęk nie tłumaczy ogólnego "kruszenia się" materiału.
  • "Pęknięcie" oznacza rozdzielenie włókien (szczelinę) na skutek naprężeń, suszenia lub wad wzrostu. Deska może być pęknięta, ale nie musi być miękka; pęknięcie jest przede wszystkim nieciągłością, a nie rozkładem powodującym zmiękczenie i kruchość całej struktury.
  • "Dziurawość" kojarzy się z obecnością widocznych otworów/ubytków (np. po uszkodzeniach lub żerowaniu), czyli punktowych braków materiału. Sama "dziurawość" nie opisuje typowego stanu "miękkie i kruszące się", tylko raczej perforacje lub ubytki.

W praktyce produkcji drzewnej taki materiał może powodować: pogorszenie jakości wyrobu, większą ilość odpadów, a także ryzyko uszkodzeń narzędzi i niestabilną obróbkę. Warto kojarzyć kluczową parę objawów: miękkość + kruchość najczęściej kieruje rozpoznanie w stronę rozkładu (zgnilizny), a nie wady typu sęk czy pęknięcie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zgnilizna to degradacja drewna, przez którą traci ono wytrzymałość. W tarcicy często objawia się jako zmiękczenie, kruchość i łatwe kruszenie, czasem też zmiana barwy. W praktyce produkcyjnej taka deska gorzej się obrabia i częściej daje odpady.
Pęknięcie to głównie szczelina (rozdzielenie włókien), ale samo w sobie nie musi zmieniać twardości materiału. Zgnilizna natomiast osłabia strukturę drewna w całej objętej strefie, dlatego deska robi się miękka i łatwo się kruszy, nawet bez wyraźnej szczeliny.
Sęk to wada budowy – miejsce po gałęzi, zwykle lokalna zmiana rysunku i często inna twardość niż reszta deski. Zgnilizna to wada degradacyjna: materiał traci spójność, staje się słaby i kruchy. W praktyce sęk bywa dopuszczalny, a zgnilizna często dyskwalifikuje element.
Nie zawsze. Dziurawość oznacza przede wszystkim obecność otworów lub ubytków, czyli punktowych braków materiału. Deska może mieć otwory, ale pozostała część może być nadal twarda. Opis "miękka i krusząca się" bardziej pasuje do ogólnego osłabienia struktury, czyli zgnilizny.
Najczęściej ryzyko rośnie, gdy drewno jest długo zawilgocone lub źle składowane (brak przewiewu, kontakt z wodą, brak przekładek). W praktyce operator i kontrola jakości powinni zwracać uwagę na partie materiału po niewłaściwym magazynowaniu lub transporcie w wilgoci.
W ocenie wstępnej pomaga oględziny i proste testy: nacisk paznokciem/ostrym narzędziem (czy łatwo się wgniata), próba zeskrobania powierzchni (czy się kruszy), porównanie z deską zdrową. Jeśli drewno jest wyraźnie miękkie i sypkie, to silna przesłanka zgnilizny.
Częsty błąd to mylenie pojęć: traktowanie każdej nieprawidłowości jako "pęknięcia" albo uznawanie sęka za przyczynę miękkości całej deski. Drugi błąd to ocenianie tylko po jednym objawie, bez zestawienia cech (miękkość + kruchość → raczej rozkład, nie wada budowy).
Tak, pośrednio. Zgnilizna obniża wytrzymałość i przewidywalność obróbki: materiał może się rwać, wykruszać i powodować gorszą stabilność prowadzenia. To zwiększa ryzyko wyrwań, odrzutu elementu lub konieczności agresywniejszego docisku. Dlatego wadliwy materiał powinien być sortowany przed obróbką.
Najczęściej stosuje się segregację: odrzut elementu, przeznaczenie na krótsze odcinki, ewentualnie użycie tylko zdrowej części (jeśli wada jest miejscowa i dopuszczalna dla danego wyrobu). W produkcji ważne jest, by nie mieszać takiej tarcicy z pełnowartościową, bo psuje stabilność procesu.
Warto uczyć się na zdjęciach i próbkach: porównuj wady budowy (sęki), wady mechaniczne (pęknięcia) i wady biologiczne (zgnilizna). Rób fiszki: objaw → przyczyna → skutek w obróbce. Na egzaminie czytaj opis i szukaj cech kluczowych, nie pojedynczych słów.
info

Około 68% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: ""Zgnilizna" pasuje do opisu, bo drewno dotknięte rozkładem biologicznym traci wytrzymałość: staje się miękkie, kruche i łatwo się kruszy."

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Zgnilizna_drewna (dostęp: 2026-02-27)
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Wady_drewna (dostęp: 2026-02-27)
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99k_(drewno) (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne o wadach drewna i sortowaniu tarcicy dla kształcenia zawodowego w branży drzewnej
  • Atlasy/kompendia wad drewna (fotografie i opisy typowych wad i uszkodzeń)
  • Podstawy technologii drewna: rozdziały o wadach, degradacji biologicznej i wpływie wilgotności

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego