Wybuch pyłu węglowego jest możliwy wtedy, gdy drobny pył zostanie uniesiony i utworzy z powietrzem mieszaninę o odpowiednim stężeniu, a następnie pojawi się źródło zapłonu. Dlatego w praktyce zakładów przeróbki mechanicznej węgla do miejsc szczególnie narażonych zalicza się rejony, w których materiał jest przesypywany, zrzucany lub intensywnie transportowany.
Na przesypie (np. węzły przesypowe przenośników, zsypy, punkt zrzutu) występują warunki sprzyjające powstawaniu chmury pyłu: tarcie i rozdrabnianie materiału, spadek z wysokości, zawirowania powietrza, nieszczelności obudów oraz możliwość gromadzenia się pyłu osiadłego. Z tego powodu przesypy są typowym obszarem, gdzie ryzyko wybuchu pyłu może się pojawić.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do urządzeń i procesów, które z założenia pracują w układzie mokrym lub w medium cieczowym:
- Maszyna flotacyjna – flotacja zachodzi w zawiesinie wodnej; obecność wody ogranicza tworzenie się chmur pyłu węglowego w przestrzeni roboczej urządzenia.
- Hydrocyklon – rozdział odbywa się w strumieniu zawiesiny, a materiał jest transportowany w cieczy; dominują zagrożenia ciśnieniowe/erozyjne, nie typowo pyłowe.
- Wzbogacalnik zawiesinowy – również pracuje w zawiesinie (medium wodne lub zawiesina magnetytowa), co redukuje unoszenie pyłu w powietrzu.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: pył wybuchowy najczęściej "robi się groźny" tam, gdzie jest sucho, sypko i gdzie występują przesypy oraz ruch powietrza. W praktyce oznacza to konieczność odpylania, zraszania, uszczelniania obudów i utrzymywania czystości szczególnie w węzłach przesypowych.
