Klin rozszczepiający jest elementem bezpieczeństwa pilarki tarczowej: utrzymuje szczelinę cięcia otwartą za tarczą, ograniczając ryzyko zakleszczenia materiału i gwałtownego odrzutu (tzw. kickback). Dlatego jego grubość musi być dobrana tak, aby jednocześnie rozpychała szczelinę i nie blokowała przesuwu materiału.
Z przedstawionego wyciągu wynika zasada doboru oparta na trzech wielkościach:
- a – grubość korpusu piły (tarczy) w części środkowej,
- s – szerokość rzazu (szerokość rozwarcia zębów),
- e – grubość klina.
Wymaganie zapisano jako s > e > a, czyli jako ostre nierówności. To oznacza, że:
- klin musi być ściśle grubszy niż korpus piły (e > a), żeby faktycznie utrzymywać szczelinę,
- klin musi być ściśle cieńszy niż rzaz (e < s), aby materiał mógł przechodzić bez zakleszczania.
Dla danych z zadania: a=2 mm oraz s=4 mm, dopuszczalny zakres e to przedział otwarty (2 mm, 4 mm). Klin o grubości e=5 mm jest niezgodny z wymaganiem, bo 5 mm > 4 mm, czyli klin jest grubszy niż rzaz i może powodować blokowanie materiału oraz wzrost zagrożeń.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Zmniejszyć ... do 2 mm" – e=2 mm jest wartością graniczną równą a, a warunek wymaga e > a. Taki klin nie zapewnia wymaganego rozwarcia szczeliny.
- "Zwiększyć ... do 6 mm" i "Zwiększyć ... do 8 mm" – jeszcze bardziej naruszają warunek e < s, bo e jest większe od szerokości rzazu; praktycznie zwiększa to ryzyko zakleszczenia materiału.
Wniosek: zalecenie "Zmniejszyć grubość klina rozszczepiającego do 3 mm" jest poprawne, bo 3 mm spełnia 4 > 3 > 2. W praktyce inspektor BHP weryfikuje zgodność pomiarami (np. suwmiarką lub mikrometrem) i ocenia, czy dobór elementu bezpieczeństwa odpowiada parametrom zastosowanej tarczy.
