Płyn solarny w instalacjach kolektorów słonecznych to najczęściej mieszanina glikolu (np. propylenowego) z pakietem inhibitorów korozji. Jego odczyn nie jest przypadkowy: w praktyce serwisowej oczekuje się wartości zasadowych (często w okolicach 8–10), ponieważ taki zakres sprzyja ochronie metalowych elementów obiegu (m.in. miedzi i stali) oraz świadczy o tym, że dodatki ochronne nadal działają.
Dlaczego próg wymiany to pH poniżej 7? Skala pH opisuje kwasowość/zasadowość: pH = 7 jest obojętne, a wartości poniżej 7 oznaczają odczyn kwaśny. W instalacji solarnej spadek pH jest typowym sygnałem, że inhibitory uległy degradacji (np. wskutek długotrwałej pracy w podwyższonych temperaturach, przegrzewów i stagnacji). Kwaśny czynnik może przyspieszać procesy korozyjne, dlatego w praktyce przyjmuje się, że gdy pH spadnie poniżej 7, płyn należy wymienić.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- "9" i "10" to wartości wyraźnie zasadowe, mieszczące się w typowym zakresie prawidłowego odczynu; same w sobie nie oznaczają konieczności wymiany, jeśli pozostałe parametry są poprawne.
- "8" również wskazuje odczyn zasadowy i częściej kojarzy się z wartością docelową/pożądaną, a nie z granicą, przy której płyn uznaje się za zużyty.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl "optymalnego pH" (zasadowego) z "progiem wymiany". Pytanie dotyczy granicy bezpieczeństwa: gdy czynnik zaczyna przechodzić w odczyn kwaśny (pH < 7), rośnie ryzyko korozji, więc serwisowo wykonuje się wymianę. W praktyce, oprócz pH, często kontroluje się też temperaturę krzepnięcia (np. refraktometrem) oraz wygląd i zapach płynu.
