KWALIFIKACJA OGR2 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 11.
Podczas przerzedzania zawiązków owoców jabłoni należy pamiętać, że dla prawidłowego wzrostu i rozwoju owoców konieczna jest odpowiednia ilość liści na pędzie. U odmian letnich liczba liści niezbędna do wyżywienia 1 owocu to
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "30 liści." wskazuje minimalną liczbę liści, która zapewnia wystarczającą produkcję asymilatów do wykarmienia 1 owocu u odmian letnich. Zbyt mała liczba liści (np. 5–10) grozi drobnieniem i słabszym wybarwieniem, a zbyt duża (np. 50) oznaczałaby nadmierne przerzedzenie i spadek plonu.

Pełne wyjaśnienie:

Podczas przerzedzania zawiązków celem jest takie zmniejszenie liczby owoców, aby pozostałe owoce mogły prawidłowo rosnąć i dojrzewać. Kluczowa jest tu powierzchnia asymilacyjna, czyli liczba i kondycja liści, które wytwarzają asymilaty (produkty fotosyntezy) niezbędne do budowy masy owocu.

Odpowiedź "30 liści." oznacza praktyczne zalecenie, że u odmian letnich na 1 owoc powinno przypadać około 30 liści na pędzie, aby zapewnić właściwe odżywienie, wyrównanie oraz jakość owoców. Przy zbyt dużym obciążeniu plonem (za mało liści w przeliczeniu na owoc) drzewo "rozcieńcza" dostępne zasoby na wiele zawiązków, co skutkuje m.in. drobnieniem owoców, gorszym wybarwieniem i słabszym wykształceniem cech jakościowych.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "10 liści." – to wartość zbyt niska dla stabilnego wykarmienia owocu; może prowadzić do niedoboru asymilatów na etapie intensywnego wzrostu owoców.
  • "5 liści." – tym bardziej za mało; taka liczba liści zwykle nie zapewnia odpowiedniej produkcji związków potrzebnych do uzyskania prawidłowej wielkości i jakości owocu.
  • "50 liści." – wartość przesadnie wysoka w kontekście minimalnego wymogu; sugerowałaby konieczność bardzo silnego przerzedzania, co w praktyce łatwo obniża plon i może być nieuzasadnione gospodarczo.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o przerzedzanie szukaj zaleceń łączących liczbę owoców z "zapleczem" liści. Logika jest stała: im mniej liści przypada na owoc, tym większe ryzyko pogorszenia jakości i wielkości owoców.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Przerzedzanie zawiązków to zabieg polegający na usuwaniu części zawiązków/małych owoców, aby ograniczyć nadmierne obciążenie drzewa plonem. Dzięki temu pozostałe owoce rosną lepiej, są bardziej wyrównane i zwykle mają wyższą jakość handlową.
Liście są "fabryką" asymilatów, czyli związków powstających w fotosyntezie. Owoce konkurują o te zasoby z innymi organami rośliny. Gdy na jeden owoc przypada zbyt mało liści, owoc ma mniej "paliwa" do wzrostu, co sprzyja drobnieniu.
Zbyt słabe przerzedzanie oznacza pozostawienie zbyt wielu owoców w stosunku do możliwości odżywczych drzewa. Typowe skutki to drobne, gorzej wybarwione owoce, większe zróżnicowanie wielkości oraz ryzyko osłabienia drzewa i gorszego plonowania w kolejnym sezonie.
Zbyt silne przerzedzanie zmniejsza liczbę owoców i może obniżyć plon całkowity, nawet jeśli pojedyncze owoce będą większe. W praktyce to strata ekonomiczna oraz ryzyko "przerzedzenia ponad potrzebę", zwłaszcza gdy dodatkowo wystąpią uszkodzenia pogodowe lub choroby.
Termin zależy od metody (ręczna lub chemiczna) i fazy rozwojowej, ale ogólnie wykonuje się je po kwitnieniu, gdy można ocenić zawiązanie i wstępnie przewidzieć obciążenie plonem. Celem jest reakcja na realną liczbę zawiązków, a nie na same kwiaty.
Typowym sygnałem jest duża liczba zawiązków w małej przestrzeni, tworzenie "gron" oraz wyraźnie mało liści w przeliczeniu na liczbę owoców. W praktyce ocenia się też siłę wzrostu pędu i ogólną kondycję drzewa, bo słabsze drzewa gorzej "udźwigną" plon.
Najczęstsze błędy to pozostawianie zbyt wielu owoców w skupisku, usuwanie owoców przypadkowo bez oceny liczby liści i siły pędu oraz zbyt późne wykonanie zabiegu. Zbyt późne przerzedzanie zmniejsza efekt, bo drzewo zdążyło już "zainwestować" zasoby w nadmiar zawiązków.
Nie zawsze. W praktyce zalecenia mogą się różnić w zależności od grupy odmian (np. letnie vs późniejsze), warunków siedliskowych i siły wzrostu. Dlatego na egzaminie warto kojarzyć typowe wartości zalecane dla danej grupy, a w sadzie opierać się na doradztwie i obserwacji drzew.
Znaczenie mają m.in. dostęp wody, zasobność gleby, nawożenie, zdrowotność liści (choroby ograniczają fotosyntezę), nasłonecznienie oraz ogólna kondycja drzewa. Nawet przy "wystarczającej" liczbie liści osłabione lub chore liście mogą produkować mniej asymilatów.
Szukaj w treści pytania, czy chodzi o minimalne zapotrzebowanie liści na 1 owoc, czy o ogólną intensywność przerzedzania. Następnie wybierz odpowiedź zgodną z logiką fizjologii: za mało liści na owoc pogarsza jakość, a zbyt duże wartości często oznaczają nieuzasadnione, skrajne przerzedzenie.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Odpowiedź "30 liści." wskazuje minimalną liczbę liści, która zapewnia wystarczającą produkcję asymilatów do wykarmienia 1 owocu u odmian letnich."

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (podręczniki sadownicze/zalecenia doradcze). W tej sesji nie posiadam dostępu do weryfikowalnych publikacji.

Materiały:

  • Notatki z zajęć z sadownictwa: przerzedzanie zawiązków i regulacja plonowania
  • Podręczniki/opracowania z sadownictwa dotyczące fizjologii plonowania jabłoni
  • Materiały doradcze ODR dotyczące cięcia i przerzedzania jabłoni (część o powierzchni liści i wykarmieniu owoców)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego