Podczas przygotowywania leku cytotoksycznego najistotniejsze jest przerwanie typowych dróg narażenia na substancję niebezpieczną: kontakt ze skórą, wniknięcie przez błony śluzowe (np. oczy) oraz wdychanie aerozolu lub pyłu. Dlatego największą rolę odgrywają te elementy ŚOI, które bezpośrednio chronią miejsca najbardziej narażone w trakcie rekonstytucji i rozcieńczania.
Odpowiedź "Buty ochronne" jest uzasadniona jako "najmniej ważna" w kontekście samego przygotowywania cytostatyku, ponieważ obuwie (choć bywa wymagane w ogólnych zasadach BHP) zwykle nie jest pierwszą barierą chroniącą przed typową ekspozycją na cytostatyk w czasie pracy przy stanowisku. O wiele częściej dochodzi do ryzyka skażenia rąk, przedramion oraz okolic twarzy/oczu niż do bezpośredniego, istotnego narażenia stóp.
"Rękawice jednorazowe" są kluczowe, ponieważ dłonie mają najczęstszy kontakt z opakowaniami, sprzętem i potencjalnie skażonymi powierzchniami. Bez rękawic ryzyko przeniesienia cytostatyku na skórę oraz wtórnego skażenia (np. dotknięcie twarzy) znacząco rośnie.
"Maska na twarz" ma znaczenie, bo w pewnych sytuacjach może powstać aerozol (np. przy nieprawidłowej technice, rozszczelnieniu układu, rozlaniu). Ochrona dróg oddechowych ogranicza ryzyko inhalacji, które jest jedną z istotnych dróg narażenia na leki niebezpieczne.
"Okulary ochronne" chronią błony śluzowe oczu przed przypadkowym rozpryskiem. Nawet niewielka ilość roztworu cytostatyku w oku stanowi poważne zdarzenie narażenia, dlatego ochrona oczu lub osłona twarzy jest ważnym elementem zabezpieczenia.
W praktyce dobór ŚOI zależy od procedury i zastosowanych barier inżynieryjnych (np. praca w komorze/izolatorze) oraz od lokalnych instrukcji. Na egzaminie warto analizować pytanie przez pryzmat dróg ekspozycji: co chroni ręce, co chroni oczy, co ogranicza wdychanie, a co ma głównie znaczenie ogólno-porządkowe lub urazowe.
