W przygotowywaniu odczynników do badań analitycznych najbardziej bezpośrednio na jakość wpływa czystość surowców (substancji i rozpuszczalników) użytych do ich sporządzenia. Jeśli materiał wyjściowy zawiera domieszki, to domieszki te trafiają do roztworu/odczynnika i mogą:
- zawyżać lub zaniżać wynik oznaczenia (błąd systematyczny),
- podnosić sygnał tła i pogarszać granicę wykrywalności,
- wchodzić w reakcje uboczne z analitem albo odczynnikiem wskaźnikowym,
- zaburzać stechiometrię w analizie miareczkowej lub reakcje barwne w metodach spektrofotometrycznych.
Odpowiedź "Temperatura w laboratorium" bywa ważna dla przebiegu reakcji, lepkości czy objętości, ale zwykle jest czynnikiem warunków pracy, a nie podstawowym wyznacznikiem jakości samego odczynnika (szczególnie gdy temperaturę kontroluje się procedurą).
Odpowiedź "Kolor odczynników" może czasem sygnalizować zanieczyszczenie lub rozkład, ale nie jest uniwersalnym i najważniejszym kryterium jakości. Wiele prawidłowych odczynników ma barwę własną, a część zanieczyszczeń jest bezbarwna.
Odpowiedź "Czas przechowywania odczynników" ma znaczenie, bo niektóre roztwory ulegają rozkładowi, utlenianiu lub zakażeniu mikrobiologicznemu. To jednak czynnik wtórny: nawet świeżo przygotowany odczynnik z nieczystych surowców będzie od początku niewłaściwej jakości. Dlatego w praktyce laboratorium zaczyna się od doboru właściwej klasy czystości reagentów, a dopiero potem zapewnia poprawne warunki przechowywania i oznakowanie.
