Wskaźnik BMI (Body Mass Index) jest prostym narzędziem przesiewowym do oceny relacji masy ciała do wzrostu u osób dorosłych. Na jego podstawie pacjenta kwalifikuje się do kategorii: niedowaga (wychudzenie), prawidłowa masa ciała, nadwaga lub otyłość.
Wartość BMI = 20 znajduje się w typowym zakresie prawidłowej masy ciała. Oznacza to, że sama liczba nie wskazuje ani na zbyt niską masę ciała, ani na jej nadmiar.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wychudzenie organizmu" dotyczy sytuacji, gdy BMI spada poniżej dolnej granicy normy. BMI=20 jest wyższe, więc nie spełnia kryterium niedowagi.
- "Nadwaga" rozpoznawana jest dopiero po przekroczeniu górnej granicy normy. BMI=20 jest wyraźnie poniżej tego progu.
- "Otyłość" wymaga jeszcze wyższych wartości BMI niż nadwaga. BMI=20 nie może zostać zakwalifikowane jako otyłość.
W praktyce opiekuna medycznego odczytanie BMI pomaga szybko wychwycić osoby z ryzykiem niedożywienia lub nadmiernej masy ciała i zgłosić to personelowi (np. pielęgniarce, lekarzowi, dietetykowi). Trzeba też pamiętać o ograniczeniach: BMI nie jest miarą składu ciała i może być mniej miarodajne m.in. w ciąży, przy dużej masie mięśniowej, obrzękach czy u osób w skrajnych grupach wieku.