Podczas przyjmowania dostawy ocenia się nie tylko zgodność ilościową i termin ważności, ale także stan opakowań. Uszkodzone pudełko (kartonik) oznacza, że konkretna sztuka może nie spełniać wymagań jakościowych i identyfikacyjnych: mogą być naruszone oznaczenia, elementy zabezpieczające, czytelność danych serii lub integralność zamknięcia.
Dlatego poprawne jest działanie: "Odrzucić tylko uszkodzone opakowania." – dotyczy to wyłącznie tych sztuk, które mają widoczną niezgodność. W praktyce takie opakowania należy odseparować od towaru pełnowartościowego i uruchomić standardowe postępowanie dla niezgodności (np. reklamacja do dostawcy, opisanie w dokumentacji przyjęcia).
Odpowiedź "Odrzucić całą dostawę." jest zwykle nadmiarowa: uszkodzenie części kartoników nie jest automatycznie dowodem, że cała partia lub wszystkie pozycje są wadliwe. Taka decyzja mogłaby być uzasadniona dopiero przy masowych uszkodzeniach, podejrzeniu niewłaściwego transportu lub innych ryzykach obejmujących całość.
Odpowiedzi o zaakceptowaniu dostawy i sprzedaży (ze zniżką lub w normalnej cenie) są niewłaściwe, bo zniżka nie eliminuje ryzyka jakościowego. Uszkodzone opakowanie zewnętrzne nie jest "wadą estetyczną" w znaczeniu handlowym – w realiach apteki to potencjalny problem bezpieczeństwa, identyfikowalności oraz zaufania pacjenta. Dodatkowo może pojawić się ryzyko pomyłki (np. przy podobnych nazwach), gdy kartonik jest zgnieciony lub nieczytelny.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli niezgodność dotyczy pojedynczych sztuk, wyłącza się z obrotu te sztuki, a resztę przyjmuje zgodnie z procedurą. Kluczowe jest myślenie w kategoriach jakości i bezpieczeństwa pacjenta, a nie maksymalizacji sprzedaży.
