Wynik inwentaryzacji wyznacza się zawsze w dwóch krokach:
- Krok 1 (ilość): porównaj stan rzeczywisty z natury (tu: 448 sztuk) ze stanem wynikającym z ewidencji na kartotece ilościowo‑wartościowej.
- Krok 2 (wartość): wartość różnicy ustal na podstawie danych wartościowych z kartoteki (wartość ewidencyjna/rozliczeniowa zgodnie z tym, co pokazuje kartoteka).
Jeżeli stan rzeczywisty jest niższy niż stan ewidencyjny, oznacza to, że w magazynie brakuje części towaru w porównaniu z zapisami – powstaje wtedy niedobór. Jeżeli stan rzeczywisty jest wyższy niż ewidencyjny, mówimy o nadwyżce.
W tym zadaniu, po odczytaniu kartoteki ilościowo‑wartościowej i zestawieniu jej ze spisem, różnica jest kwalifikowana jako niedobór, a jej wartość wynosi 4,00 zł. To oznacza, że ewidencja wskazuje większy stan (lub większą wartość) niż faktycznie stwierdzono w magazynie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Odpowiedzi z wyrazem nadwyżka są błędne, bo zakładają, że w magazynie jest więcej niż w ewidencji, a z porównania stanów wynika sytuacja odwrotna.
- Odpowiedzi z kwotą 40,00 zł reprezentują typową pomyłkę rachunkową (np. błąd w odczycie wartości z kartoteki lub dopisanie zera). Wartość różnicy wynika bezpośrednio z danych wartościowych na kartotece i w tym zadaniu jest to 4,00 zł.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij różnicę (niedobór/nadwyżka) wyłącznie na podstawie relacji ilości, a dopiero potem przypisz jej wartość z kartoteki. To ogranicza ryzyko "odwrócenia" znaku różnicy.