W kosztorysowaniu i przedmiarowaniu często pracuje się na zestawieniach ilości robót (np. powierzchnie w m2). Gdy w tabeli są podane oddzielne pozycje (asfaltowa, utwardzona, nieutwardzona), a celem jest uzyskanie wartości łącznej, potrzebujesz narzędzia, które zsumuje wszystkie liczby z kolumny "Ilość".
Odpowiedź "Funkcję sumowania" jest właściwa, ponieważ funkcja sumy (np. SUMA/SUM w wielu programach) dodaje wskazane wartości i zwraca wynik zbiorczy. To standardowe rozwiązanie przy podliczaniu obmiarów i kontroli łącznych ilości robót.
Pozostałe propozycje nie pasują do celu:
- "Funkcję dodawania" – w praktyce programów kosztorysowych i arkuszy kalkulacyjnych używa się funkcji "sumy" dla zakresu wielu komórek/rekordów; "dodawanie" kojarzy się raczej z pojedynczym działaniem na dwóch liczbach, a nie z funkcją zbiorczą.
- "Funkcję mnożenia" – mnożenie stosuje się np. do wyliczeń typu: długość × szerokość = powierzchnia, lub ilość × cena jednostkowa = wartość. Nie służy do zliczenia kilku niezależnych powierzchni.
- "Funkcję dzielenia" – dzielenie przydaje się do wyznaczania wskaźników, średnich jednostkowych lub przeliczeń, ale nie daje łącznej sumy pozycji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się czasownik "zsumować", "podliczyć", "łącznie" lub "razem" w kontekście wielu wierszy tabeli, najczęściej chodzi o funkcję sumy dla zakresu danych, a nie o działania typu mnożenie/dzielenie.
