KWALIFIKACJA BUD14 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 33.
Podczas sporządzania kosztorysu robót budowlanych, natrafiłeś na pozycję, dla której nie ma ceny w publikacji cenowej. Jakie jest najbardziej odpowiednie działanie w takiej sytuacji?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najbardziej właściwe jest oszacowanie ceny na podstawie podobnych pozycji, bo kosztorys musi obejmować cały zakres robót. Pominięcie pozycji lub wpisanie 0 zł zaniża wartość i fałszuje wynik. Eskalacja do kierownictwa nie zastępuje wyceny – to kosztorysant powinien przyjąć metodę kalkulacji.

Pełne wyjaśnienie:

Gdy w publikacji/bazie cenowej brakuje ceny dla danej pozycji kosztorysowej, kosztorys nadal musi być kompletny i odzwierciedlać realny koszt wykonania robót. Dlatego właściwym działaniem jest estymacja ceny na podstawie podobnych pozycji (analogia) albo przygotowanie kalkulacji własnej w oparciu o dostępne dane. Takie podejście pozwala zachować spójność kosztorysu oraz uniknąć zaniżenia wartości robót.

Odpowiedź "Estymujesz cenę na podstawie podobnych pozycji" jest poprawna, ponieważ w praktyce kosztorysowej często spotyka się roboty nietypowe, nowe technologie lub elementy, których nie ma w danym wydaniu bazy. Wtedy szuka się pozycji możliwie najbardziej zbliżonej zakresem i nakładami, a następnie dostosowuje wycenę (np. poprzez korektę ilości, technologii, stawek lub struktury RMS). Celem jest uzyskanie wartości możliwie obiektywnej i obronnej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Pomijasz tę pozycję w kosztorysie" prowadzi do niepełnego ujęcia robót. W efekcie kosztorys nie odpowiada rzeczywistemu zakresowi, a różnice ujawnią się podczas realizacji (spory, roszczenia, konieczność aneksowania).
  • "Wstawiasz cenę 0 zł" jest błędem merytorycznym: brak ceny w publikacji nie oznacza braku kosztu. Taka praktyka zaniża kosztorys i może skutkować błędnymi decyzjami budżetowymi albo nieuczciwą/niebezpieczną wyceną oferty.
  • "Zgłaszasz problem do kierownictwa" może być działaniem pomocniczym (np. konsultacja), ale samo zgłoszenie nie rozwiązuje zadania. Kosztorysant powinien przede wszystkim wycenić pozycję metodą zastępczą, a ewentualną eskalację traktować jako wsparcie w sytuacjach spornych.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się opcje typu "pomiń" lub "0 zł", zwykle są to dystraktory – kosztorys ma odzwierciedlać realne koszty, więc brak danych oznacza konieczność oszacowania, a nie usunięcia kosztu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej stosuje się wycenę analogią: wybiera się najbardziej podobną pozycję i dostosowuje jej cenę do zakresu robót. Alternatywnie wykonuje się kalkulację własną z podziałem na robociznę, materiały i sprzęt. Celem jest zachowanie kompletności kosztorysu.
0 zł oznacza brak kosztu, a brak ceny w publikacji to tylko brak danych w źródle. Wpisanie zera zaniża wartość kosztorysu i fałszuje wynik, co może prowadzić do błędnych decyzji budżetowych i problemów na budowie (roboty i tak trzeba będzie sfinansować).
Nie jest to właściwe podejście. Kosztorys powinien obejmować cały zakres robót wynikający z dokumentacji i przedmiaru. Pominięcie pozycji powoduje niekompletność i ryzyko sporów. Zamiast tego należy pozycję wycenić metodą analogii lub kalkulacji.
Wybierz pozycję najbardziej podobną technologią i zakresem, porównaj nakłady i warunki wykonania, a następnie zastosuj korekty (np. ilości, rodzaju materiału, sprzętu). Ważne jest, by uzasadnienie było logiczne i możliwe do obrony podczas kontroli kosztorysu.
Gdy nie ma pozycji naprawdę podobnej albo roboty są nietypowe (inna technologia, inne materiały, wyjątkowe warunki). Wtedy kalkulacja własna, oparta o robociznę, materiały i sprzęt, daje większą kontrolę nad założeniami i zmniejsza ryzyko błędnej wyceny.
Najczęściej spotyka się: wpisanie 0 zł, pominięcie pozycji, dobór zbyt odległej analogii, brak uzasadnienia przyjętych korekt oraz nieuwzględnienie kosztów pośrednich/ryzyk. Na egzaminie zwykle poprawna jest odpowiedź wskazująca na estymację lub kalkulację, nie na "usuwanie" kosztu.
Zwykle nie jako działanie podstawowe. Konsultacja może pomóc, ale w zadaniach egzaminacyjnych oczekuje się, że kosztorysant zastosuje metodę wyceny (analogia/kalkulacja). Samo zgłoszenie nie tworzy ceny i nie rozwiązuje problemu w kosztorysie.
Potrzebujesz opisu robót, technologii wykonania, ilości, warunków realizacji oraz danych o robociźnie, materiałach i sprzęcie (stawki, narzuty, dostępność). Im lepiej opisana pozycja i jej zakres, tym łatwiej dobrać analogię lub wykonać kalkulację własną.
W treści pojawiają się sformułowania typu: "brak ceny", "brak danych w publikacji", "pozycja bez wyceny". Poprawne odpowiedzi zwykle wskazują na uzupełnienie wyceny (analogia, kalkulacja), a błędne na pominięcie pozycji lub wpisanie zera.
Warto znać: pozycja kosztorysowa, przedmiar, analogia, kalkulacja szczegółowa, RMS (robocizna, materiały, sprzęt), narzuty oraz zasady kompletności. Te terminy często pojawiają się w zadaniach dla technika budownictwa z zakresu organizacji robót i kosztorysowania.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Najbardziej właściwe jest oszacowanie ceny na podstawie podobnych pozycji, bo kosztorys musi obejmować cały zakres robót."

Źródła:

  • Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) – założenia i zasady stosowania katalogów (część wprowadzająca/ogólna dotycząca pozycji i kalkulacji).

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z kosztorysowania robót budowlanych (działy: metody kalkulacji, wycena analogią)
  • Instrukcje użytkownika i poradniki do programów kosztorysowych (sekcja: tworzenie pozycji własnych i analogii)
  • Materiały szkolne dotyczące RMS (robocizna, materiały, sprzęt) i kalkulacji szczegółowej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego