W kosztorysowaniu robót drogowych podstawową zasadą jest kompletność i jednoznaczność opisu robót: każda czynność ujęta w przedmiarze powinna mieć odpowiadającą jej pozycję kosztorysową. Program kosztorysowy jest tylko narzędziem – jeśli w jego bazie nie ma właściwej pozycji, użytkownik musi tak uzupełnić bazę, aby kosztorys dało się później sprawdzić (co wyceniono i na jakiej podstawie).
Dlaczego poprawne jest dodanie nowej pozycji do bazy?
- Umożliwia wprowadzenie pozycji, która odpowiada dokładnie zakresowi robót (technologii, jednostce, nakładom lub składnikom RMS – zależnie od sposobu kalkulacji).
- Zapewnia spójność: ta sama pozycja może zostać wykorzystana w kolejnych kosztorysach lub aktualizacjach tego samego opracowania.
- Ułatwia kontrolę i obronę kosztorysu (wiadomo, co było wyceniane, a czego nie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe lub ryzykowne?
- Zignorować problem – pominięcie pozycji oznacza nieujęcie części robót lub kosztów, co prowadzi do błędnej wartości kosztorysu i problemów przy rozliczeniu lub ofercie.
- Skontaktować się z producentem – bywa pomocne (np. gdy brakuje modułu, aktualizacji lub słownika), ale nie jest podstawową, natychmiastową czynnością kosztorysanta. Często użytkownik ma możliwość samodzielnego dodania pozycji własnej.
- Zastąpić brakującą pozycję podobną – zamiennik może mieć inny zakres, inne nakłady lub inną jednostkę, co zniekształca wynik. Takie działanie wymaga bardzo ostrożnej weryfikacji, więc jako reguła postępowania jest gorsze niż dodanie właściwej pozycji.
W praktyce warto też udokumentować założenia do pozycji własnej (opis, jednostka, źródła cen/nakładów), aby kosztorys był odtwarzalny i czytelny dla osoby weryfikującej.
