Podczas sporządzania leków cytostatycznych priorytetem są dwie grupy ryzyk: ryzyko dla pacjenta (np. brak jałowości, zanieczyszczenie cząstkami lub drobnoustrojami) oraz ryzyko dla personelu (narażenie na substancje o działaniu toksycznym, mutagennym lub rakotwórczym). Izolator jest rozwiązaniem, które tworzy barierę fizyczną między operatorem a produktem oraz stabilizuje warunki pracy w polu roboczym.
Odpowiedź "Izolator z przepływem powietrza w kierunku leku" jest zgodna z ideą, że strumień powietrza ma wspierać utrzymanie czystości w strefie, w której znajduje się przygotowywany lek. W praktyce chodzi o to, aby zanieczyszczenia generowane przez operatora (cząstki, mikroorganizmy) nie były kierowane do krytycznego miejsca przygotowania i aby warunki sprzyjały utrzymaniu jałowości oraz ograniczeniu kontaminacji.
Odpowiedź "Izolator z przepływem powietrza w kierunku technika" jest błędna, ponieważ sugeruje kierowanie powietrza (a więc potencjalnie także zanieczyszczeń) na operatora lub w jego stronę, co nie rozwiązuje problemu utrzymania czystości w polu roboczym i może być źle rozumiane w kontekście aseptyki. Odpowiedź "Izolator z przepływem powietrza w kierunku pacjenta" nie ma sensu funkcjonalnego na etapie sporządzania leku w pracowni/izolatorze, ponieważ pacjent nie jest elementem układu przepływowego w komorze przygotowania. Odpowiedź "Izolator z przepływem powietrza w kierunku środowiska" jest niepożądana, bo kojarzy się z odprowadzaniem powietrza tak, że może zwiększać ryzyko emisji do otoczenia; przy cytostatykach dąży się do ograniczania rozprzestrzeniania substancji niebezpiecznych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o cytostatyki szukaj rozwiązań, które jednocześnie wspierają jałowość preparatu i ochronę personelu. Odpowiedzi odwołujące się do "pacjenta" lub "środowiska" wprost jako kierunku przepływu zwykle oznaczają brak zrozumienia roli izolatora.
