Karta charakterystyki (SDS) opisuje, co robić po narażeniu: przy wdychaniu, połknięciu oraz kontakcie ze skórą i oczami. Informacje w SDS są dopasowane do konkretnego preparatu, więc mogą zawierać dodatkowe kroki (np. kontynuację płukania, obserwację objawów, pilny kontakt z ośrodkiem toksykologicznym).