W strumieniowym przesyłaniu wideo i audio jednym z kluczowych parametrów jakości jest przepływność (często nazywana bitrate). Jest to miara tego, ile bitów danych musi zostać przesłanych w jednostce czasu, najczęściej wyrażana jako b/s, kb/s lub Mb/s.
Dlaczego odpowiedź "bitów transmitowanych w jednostce czasu" jest poprawna? Ponieważ strumień wideo/audio to w praktyce ciąg pakietów niosących zakodowane informacje. Im większa liczba bitów na sekundę, tym więcej informacji może zostać zachowane po kompresji: mniej widocznych artefaktów obrazu (np. "kostkowania"), lepsza szczegółowość i potencjalnie lepsze brzmienie dźwięku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "pikseli obrazu wyświetlanych na ekranie" dotyczy rozdzielczości (np. 1920×1080) lub liczby pikseli w klatce, a nie szybkości transmisji danych. Rozdzielczość wpływa na szczegółowość, ale nie jest definicją przepływności.
- "próbek dźwięku w jednostce czasu" opisuje częstotliwość próbkowania (np. 44,1 kHz), czyli ile próbek sygnału audio zapisuje się na sekundę. To inny parametr niż bitrate; bitrate może rosnąć zarówno od próbkowania, jak i od głębi bitowej oraz kompresji, ale nie jest tym samym.
- "pikseli wyświetlanego obrazu wyrażoną ilorazem jego długości do wysokości" to proporcje obrazu (aspect ratio), np. 16:9. Proporcje określają kształt kadru, a nie ilość danych przesyłanych w czasie.
W praktyce, przy ograniczonym łączu (np. Wi‑Fi lub łączu internetowym), zbyt wysoki bitrate może powodować buforowanie i zacięcia, a zbyt niski – spadek jakości. Dlatego administrator lub technik informatyk powinien umieć odróżnić bitrate od rozdzielczości, FPS i parametrów audio.
