Szlifowanie twardych gatunków drewna jest procesem, w którym dominującym zagrożeniem jest powstawanie pyłu (drobnych cząstek unoszących się w powietrzu). Nawet na stanowisku z instalacją odciągową część pyłu może pozostawać w strefie oddychania pracownika (np. przy nieprawidłowym ustawieniu ssawy, przy zmianach pozycji ciała, przy chwilowym odrywaniu narzędzia od materiału lub przy nieszczelnościach instalacji). Z tego powodu kluczowa jest ochrona dróg oddechowych, czyli zastosowanie masek przeciwpyłowych.
Odpowiedź "maski przeciwpyłowe." jest poprawna, bo odpowiada na zagrożenie wdychaniem pyłu. W praktyce BHP dobór OI powinien wynikać z oceny ryzyka i rzeczywistego stężenia pyłu, jednak na poziomie pytania egzaminacyjnego rozstrzygające jest rozpoznanie, że szlifowanie generuje pył wymagający ochrony oddechowej.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieadekwatne?
- "gogle przeciwodpryskowe." – gogle chronią oczy przed cząstkami i odpryskami, ale nie zabezpieczają układu oddechowego przed wdychaniem pyłu.
- "przyłbice przeciwodpryskowe." – przyłbica osłania twarz, bywa pomocna przy odpryskach, lecz nie stanowi ochrony filtrującej wdychane powietrze; nie rozwiązuje problemu narażenia na pył.
- "półosłony i okulary." – taki zestaw nadal nie adresuje głównego ryzyka, jakim jest inhalacja pyłu; dodatkowo sformułowanie jest nieprecyzyjne, bo "półosłona" nie musi oznaczać ochrony dróg oddechowych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij rodzaj czynnika szkodliwego (pył, aerozol, opary, odpryski), a dopiero potem dobierz grupę OI (oddech, oczy/twarz, słuch, ręce). Odciąg miejscowy jest środkiem ochrony zbiorowej, ale nie zawsze eliminuje potrzebę OI.
