Przy szlifowaniu drewna (szczególnie twardego) podstawowym, typowym czynnikiem szkodliwym jest pył drzewny, często o drobnej frakcji. Taki pył może unosić się w powietrzu i być wdychany, co oznacza narażenie inhalacyjne (podrażnienie błon śluzowych, kaszel, dolegliwości oddechowe, a przy dłuższym narażeniu – ryzyko chorób zawodowych).
Dlatego odpowiedź "w maski przeciwpyłowe" jest właściwa: wskazuje środek ochrony indywidualnej ukierunkowany na ochronę dróg oddechowych przed aerozolami stałymi (pyłami) powstającymi podczas szlifowania. W praktyce dobór konkretnego rozwiązania (np. półmaska filtrująca, klasa ochrony, dopasowanie do twarzy) powinien wynikać z oceny ryzyka i poziomu zapylenia, ale kierunek doboru pozostaje ten sam: ochrona układu oddechowego.
Odpowiedzi odnoszące się do ochrony oczu lub twarzy, takie jak "w gogle przeciwodpryskowe" oraz "w przyłbice przeciwodpryskowe", dotyczą przede wszystkim zagrożeń mechanicznych (odpryski, wióry, cząstki wyrzucane spod narzędzia). Mogą być potrzebne w wielu pracach obróbczych, jednak nie rozwiązują głównego problemu typowego dla szlifowania: pyłu unoszącego się w strefie oddychania.
Odpowiedź "w półosłony i okulary" sugeruje ochronę części twarzy i oczu, ale nadal nie wskazuje wprost na skuteczną ochronę przed wdychaniem pyłu. W zadaniach egzaminacyjnych dobór ŚOI powinien odpowiadać dominującemu zagrożeniu: przy pyłach – ochrona dróg oddechowych, przy odpryskach – ochrona oczu/twarzy, a często dodatkowo organizacja pracy (odciągi, wentylacja, porządek) i środki ochrony zbiorowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "pył", "zapylenie", "szlifowanie", rozważ najpierw ochronę dróg oddechowych i działania ograniczające emisję pyłu (odpylanie), a dopiero potem dobieraj ochronę oczu jako uzupełnienie.
