W indywidualnym planie wsparcia kluczowe jest rozpoznanie przeszkód, które utrudniają codzienne funkcjonowanie, oraz zaplanowanie działań zmniejszających te bariery. Trudności z poruszaniem się po domu często wynikają nie tylko ze stanu zdrowia, ale też z niedostosowanego środowiska (np. wąskie przejścia, niebezpieczne dywany, progi, brak poręczy, słabe oświetlenie). Dlatego właściwym działaniem jest zasugerowanie zmian w domu ułatwiających poruszanie się i poprawiających bezpieczeństwo.
Odpowiedź "Zasugeruj zmiany w domu, które mogą pomóc tej osobie poruszać się łatwiej." jest poprawna, ponieważ wspiera cele pracy asystenta: utrzymanie możliwie największej samodzielności, ograniczenie ryzyka urazów oraz dopasowanie wsparcia do realnych potrzeb. Takie sugestie mogą obejmować zarówno drobne usprawnienia organizacyjne (uporządkowanie ciągów komunikacyjnych), jak i wskazanie potrzeby konsultacji ze specjalistą (np. terapeutą zajęciowym lub fizjoterapeutą) przy doborze rozwiązań.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo:
- "Zignoruj problem, ponieważ nie jest to Twoja odpowiedzialność." – prowadzi do braku reakcji na realne zagrożenie i zaprzecza idei planowania wsparcia opartego na potrzebach.
- "Powiedz rodzinie, że powinni zatrudnić innego asystenta." – jest ucieczką od zadania i nie rozwiązuje bariery; współpraca z rodziną polega na wspólnym szukaniu rozwiązań, a nie przerzucaniu odpowiedzialności.
- "Zasugeruj, aby osoba niepełnosprawna przestała poruszać się po domu." – może ograniczać sprawność, zwiększać zależność i izolację, a także nie usuwa przyczyny trudności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się problem z funkcjonowaniem w domu, szukaj odpowiedzi, która redukuje barierę i poprawia bezpieczeństwo, zamiast ograniczać aktywność lub ignorować ryzyko.
