Układ barw monochromatyczny to kompozycja kolorystyczna zbudowana na jednym kolorze (jednej barwie bazowej), ale w różnych jego wariantach. W praktyce projektowej oznacza to użycie:
- odcieni tej samej barwy (np. błękit, kobalt, granat),
- tonów (barwa "złamana" szarością),
- cieni (barwa przyciemniona, np. domieszka czerni).
Z tego powodu odpowiedź "Różne odcienie niebieskiego" najlepiej pasuje do układu monochromatycznego: wszystkie elementy palety pozostają w obrębie jednej barwy, a zróżnicowanie projektu uzyskuje się przez zmianę jasności/nasycenia. W odzieży taka paleta daje wrażenie spójności, elegancji i "uspokojenia" kompozycji, a uwagę można przenieść na krój, detal oraz fakturę tkaniny.
Pozostałe propozycje nie spełniają definicji monochromii:
- "Czerwony, żółty i niebieski" to zestaw trzech różnych barw; w teorii barw często kojarzy się z triadą, a nie z monochromią.
- "Zielony i pomarańczowy" to dwie różne barwy; taki dobór może tworzyć kontrast lub harmonię zależnie od odcieni, ale nie jest układem jednobarwnym.
- "Różowy i fioletowy" bywa postrzegany jako "podobny", jednak to nadal różne barwy (różny odcień na kole barw). Monochromia wymaga pozostania przy jednym kolorze bazowym, a nie przy "sąsiadujących" kolorach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi widzisz słowa "różne odcienie" i nazwę jednego koloru, to najczęściej jest to układ monochromatyczny. Jeśli pojawiają się dwie lub trzy różne nazwy kolorów, to nie jest monochromia.
