W rysunku technicznym różne informacje mają różną "rangę" graficzną. Najważniejsze elementy kształtu (obrysy i krawędzie widoczne) powinny być najbardziej czytelne, dlatego zwykle prowadzi się je linią ciągłą grubą. Natomiast wymiarowanie jest informacją opisową, która ma być wyraźna, ale nie może dominować nad geometrią elementu.
Z tego powodu linie wymiarowe oraz linie pomocnicze do wymiarowania (linie odniesienia/linie rzutowe wychodzące od mierzonych krawędzi) wykonuje się jako linię ciągłą cienką. Taki zapis pozwala:
- zachować hierarchię informacji na rysunku (kształt jest "ważniejszy" niż opis),
- uniknąć zlewania się wymiarów z obrysem i kreskowaniem,
- czytelnie umieścić strzałki i liczby wymiarowe.
Odpowiedź "Linia ciągła gruba" jest nieprawidłowa, ponieważ zbyt mocno akcentuje wymiarowanie i może utrudniać odczyt obrysu. Odpowiedzi z linią kreskowaną są błędne, bo kreskowana jest kojarzona z innym typem informacji (np. elementami niewidocznymi lub szczególnymi oznaczeniami), a nie ze standardowym zapisem wymiarów. W praktyce (także w CAD) rozróżnienie typów linii realizuje się przez warstwy, grubości i style wymiarowania, ale zasada pozostaje ta sama: wymiary i pomocnicze mają być cienkie i ciągłe.
