Tworząc szablon (formę) płaszcza, dobiera się i kontroluje takie wymiary, które odpowiadają budowie odzieży wierzchniej oraz jej kluczowym liniom konstrukcyjnym. Do podstawowych należą m.in. długość całkowita (określa, gdzie kończy się płaszcz), szerokość ramienia (wpływa na osadzenie i komfort w okolicy barków), długość rękawa (dopasowanie do długości kończyny i stylu) oraz szerokość w pasie/talii (kształt sylwetki, luz konstrukcyjny, możliwość zapięcia).
Odpowiedź "Długość całkowita, szerokość ramienia, długość rękawa, szerokość w pasie." jest poprawna, bo wszystkie wymienione pozycje są logicznie związane z konstrukcją płaszcza i mogą być użyte jako miary kontrolne przy opracowaniu szablonu.
Pozostałe propozycje są błędne z tego samego powodu: zawierają elementy charakterystyczne dla spodni. Wskazania typu "szerokość nogawki" lub "długość nogawki"
- Jeśli w zestawie pojawia się "szerokość nogawki", sugeruje to myślenie o spodniach lub kombinezonie, a nie o płaszczu.
- Jeśli pojawia się "długość nogawki", również jest to parametr typowy dla spodni; w płaszczu analogicznie rozpatruje się długość wyrobu i rękawa.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal typ wyrobu (płaszcz = korpus + rękawy), a potem sprawdź, czy każda miara dotyczy istniejącej części garderoby. Jedno niepasujące słowo (np. "nogawka") zwykle przesądza o błędności całej odpowiedzi.
