Do pobrania próbki krwi od psa standardowo wykorzystuje się zestaw do wenipunktury, czyli igłę połączoną ze strzykawką (albo alternatywnie system próżniowy). Spośród podanych odpowiedzi właściwym narzędziem jest więc strzykawka, ponieważ umożliwia wytworzenie podciśnienia i zassanie krwi po prawidłowym wkłuciu do naczynia.
Narzędzie "skalpel" jest przeznaczone do cięcia tkanek podczas zabiegów chirurgicznych; nie służy do pobierania krwi jako materiału diagnostycznego i jego użycie w tym celu byłoby nieprawidłowe oraz niebezpieczne. "Pęseta" służy do chwytania i manipulowania tkankami lub materiałami (np. gazikami), może być pomocnicza przy utrzymaniu opatrunku czy elementów, ale nie jest narzędziem do pobrania krwi. "Pipeta" jest typowym narzędziem laboratoryjnym do odmierzania objętości cieczy i przenoszenia ich między naczyniami (np. do przygotowania próbki, rozcieńczeń), jednak nie zastępuje sprzętu do wkłucia i pobrania krwi od zwierzęcia.
W praktyce, poza samą strzykawką, ważne jest także dobranie właściwej igły, zabezpieczenie zwierzęcia, zachowanie aseptyki, a po pobraniu – przeniesienie krwi do odpowiedniej probówki (np. z antykoagulantem lub bez) zgodnie z wymaganiami badania. Na egzaminie warto zwracać uwagę, czy pytanie dotyczy pobrania od zwierzęcia (sprzęt do wkłucia i pobrania) czy obróbki próbki w laboratorium (pipety, końcówki, wirówki).
