Wskaźnik PSR (Periodontal Screening and Recording) służy do szybkiej, przesiewowej oceny stanu przyzębia oraz do podjęcia decyzji, czy pacjent wymaga diagnostyki poszerzonej. W praktyce wynik PSR ma pomóc rozdzielić sytuacje, w których wystarczą podstawowe działania profilaktyczne i instruktaż higieny, od przypadków wymagających pełnego, szczegółowego badania periodontologicznego.
Strefa 3 odpowiada sytuacji, w której stwierdza się kieszonki przyzębne o głębokości sugerującej zaawansowanie problemu na tyle, że przesiew nie jest wystarczający. Taki wynik jest sygnałem do wykonania pełnego badania periodontologicznego, czyli m.in. dokładnych pomiarów w wielu punktach wokół zębów, oceny rozległości zmian i zaplanowania postępowania (leczenie, kontrola, ewentualne skierowanie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie spełniają kryterium pytania?
- Strefa 0 opisuje stan zdrowia przyzębia, więc nie uzasadnia rozszerzania diagnostyki ponad przesiew.
- Strefa 1 wskazuje na krwawienie po sondowaniu – to ważny sygnał zapalenia dziąseł, ale w ujęciu przesiewowym najczęściej prowadzi do działań podstawowych (motywacja, instruktaż higieny, kontrola), a nie automatycznie do pełnej diagnostyki periodontologicznej.
- Strefa 2 wiąże się z obecnością czynników miejscowych (np. kamień) i potrzebą profesjonalnego oczyszczenia oraz poprawy higieny. Nadal jest to zwykle etap postępowania podstawowego, dopóki nie ma wskazań typowych dla głębszych kieszonek.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: im wyższa strefa PSR, tym większe prawdopodobieństwo konieczności pogłębionej diagnostyki i leczenia. W pytaniu kluczowe jest powiązanie strefy 3 z potrzebą wykonania pełnego badania periodontologicznego.
