Zaczerwienienie zauważone podczas czynności higienicznych i pielęgnacyjnych u osoby chorej i niesamodzielnej jest sygnałem ostrzegawczym. U pacjentów z ograniczoną mobilnością, zaburzeniami czucia, niedożywieniem lub nietrzymaniem moczu/stolca skóra jest szczególnie narażona na uszkodzenia związane z długotrwałym uciskiem i tarciem. Wczesne rozpoznanie zmian (np. miejscowe zaczerwienienie) pozwala przerwać "ciąg zdarzeń" prowadzący do odleżyny.
Dlatego właściwe postępowanie to przekazanie informacji pielęgniarce lub lekarzowi. Umożliwia to profesjonalną ocenę skóry, decyzję o odciążeniu, doborze właściwych środków pielęgnacyjnych oraz ewentualnym monitorowaniu i dokumentacji. Sam opiekun medyczny, w ramach swoich zadań, powinien też zwracać uwagę na czynniki ryzyka (ucisk, wilgoć, tarcie, zła tolerancja pozycji) i zgłaszać niepokojące obserwacje.
Odpowiedź "Ignorujesz zaczerwienienie…" jest błędna, bo bagatelizuje objaw, który może szybko przejść w uszkodzenie skóry. "Zwiększasz częstotliwość kąpieli…" jest błędne, ponieważ częstsze mycie może dodatkowo wysuszać i podrażniać skórę, a nie usuwa przyczyny, którą często jest ucisk. "Nakładasz maść przeciwbólową" również jest błędne: maskuje dolegliwości i nie jest działaniem ukierunkowanym na mechanizm powstawania odleżyn; dodatkowo dobór preparatów powinien wynikać z oceny stanu skóry i zaleceń personelu medycznego.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: każda nowa zmiana skórna u pacjenta niesamodzielnego wymaga obserwacji, zgłoszenia i działań profilaktycznych ukierunkowanych na przyczynę (odciążenie, zmiana pozycji, ochrona skóry), a nie doraźnego "leczenia" objawu bez konsultacji.
