Nowe odleżyny wykryte podczas czynności higienicznych są istotnym sygnałem pogorszenia stanu skóry i nieskuteczności dotychczasowej profilaktyki. W takiej sytuacji plan czynności pielęgnacyjnych trzeba zmodyfikować, aby ograniczyć ucisk i tarcie oraz zapobiec pogłębianiu się zmian.
Odpowiedź "Dodać do planu regularne przekładanie pacjenta i opatrywanie odleżyn." jest zasadna, ponieważ obejmuje dwa kluczowe kierunki działań:
- regularne przekładanie/zmiany pozycji – to podstawowy element profilaktyki przeciwodleżynowej (odciążanie tkanek i poprawa ukrwienia);
- uwzględnienie pielęgnacji miejsca zmienionego – ranę/zmianę należy zabezpieczać zgodnie z procedurami i zakresem kompetencji, a informację o zmianach przekazać personelowi pielęgniarskiemu/medycznemu oraz odnotować w dokumentacji.
Pozostałe propozycje są błędne, bo prowadzą do zaniechania lub eskalacji problemu:
- "Ignorować odleżyny i kontynuować dotychczasowy plan." – to błąd, ponieważ brak reakcji zwykle skutkuje powiększaniem się odleżyn i ryzykiem zakażenia.
- "Skonsultować się z lekarzem i zignorować odleżyny do czasu otrzymania instrukcji." – sama konsultacja może być potrzebna, ale ignorowanie zmian do tego czasu jest niewłaściwe; odciążanie i zwiększona obserwacja powinny być wdrożone niezwłocznie.
- "Zatrzymać wszystkie czynności pielęgnacyjne do czasu zniknięcia odleżyn." – wstrzymanie opieki pogarsza stan pacjenta (higiena, komfort, ryzyko infekcji) i nie usuwa przyczyny odleżyn.
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać: gdy pojawia się odleżyna, najczęściej poprawna odpowiedź dotyczy odciążania, częstej zmiany pozycji, obserwacji skóry, zgłoszenia i dokumentowania, a nie bierności lub całkowitego zaprzestania opieki.
