KWALIFIKACJA MED8 - TEST WIEDZY NR 5

Podczas EEG jednym z najczęstszych źródeł zakłóceń są artefakty oczne, wynikające z pracy mięśni okoruchowych oraz potencjałów towarzyszących mruganiu. W zapisie mogą one maskować aktywność mózgową, zwłaszcza w odprowadzeniach czołowych, i obniżać wartość diagnostyczną rejestracji.

Dlatego najskuteczniejszym działaniem jest oddziaływanie na przyczynę, czyli poproszenie pacjenta o ograniczenie mrugania oraz spokojne patrzenie w jeden punkt (w praktyce: krótkie odcinki z minimalnym mruganiem). Taka interwencja poprawia jakość sygnału bez wprowadzania dodatkowych zniekształceń.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• "Kontynuuj badanie, ignorując artefakty." Ignorowanie silnych artefaktów prowadzi do zapisu trudnego lub niemożliwego do interpretacji. W diagnostyce liczy się jakość danych; fragmenty z dominującymi artefaktami zwykle trzeba powtórzyć albo wyraźnie oznaczyć.
• "Zwiększ czułość aparatu EEG." Zwiększenie czułości (większe wzmocnienie) zazwyczaj uwidacznia zarówno sygnał EEG, jak i artefakty. Jeśli problemem jest mruganie, to wzmocnienie może sprawić, że zakłócenia będą jeszcze bardziej dominować.
• "Zmniejsz częstotliwość próbkowania." Częstotliwość próbkowania wpływa na odwzorowanie sygnału w dziedzinie czasu i pasma, ale nie usuwa biologicznego źródła artefaktu. Zbyt niskie próbkowanie może dodatkowo pogorszyć jakość rejestracji i utrudnić analizę.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się wyraźnie opisane zachowanie pacjenta powodujące artefakt, zwykle najlepszą odpowiedzią jest instruktaż i poprawa współpracy (oraz ewentualne powtórzenie fragmentu), a nie "naprawianie" problemu wyłącznie ustawieniami aparatu.