Włosy cienkie i delikatne łatwo "przylegają" do głowy, dlatego w stylizacji dąży się do uzyskania wrażenia większej objętości i pełniejszej bryły fryzury. Kluczowe są tu elementy kompozycji, zwłaszcza rodzaj linii widocznych w konturze oraz wewnątrz formy.
Linie łukowate (krzywe, zaokrąglone) zwykle najsilniej budują wrażenie pełni: poszerzają optycznie kształt, "unoszą" i zmiękczają kontur oraz kierują wzrok po obwodzie bryły. Dzięki temu fryzura wydaje się bardziej obfita, a sylwetka głowy optycznie większa, co jest korzystne przy włosach cienkich.
Odpowiedź "zbieżnych" jest nieprawidłowa, ponieważ linie zbiegające się w jednym kierunku mogą akcentować zwężenie lub skupienie formy (kierują wzrok do punktu), co nie musi dawać maksymalnego efektu powiększenia bryły.
Odpowiedź "prostych" także nie jest najlepsza w tym kontekście: proste linie porządkują, uspokajają i mogą podkreślać płaskość/geometryczność. Przy bardzo cienkich włosach mogą uwidaczniać brak objętości zamiast ją budować.
Odpowiedź "rozbieżnych" bywa kojarzona z "otwieraniem" formy, ale sam kierunek rozchodzenia się linii nie jest tak konsekwentny w dawaniu efektu pełniejszej, zaokrąglonej bryły jak linie łukowate. W praktyce największy, najbardziej czytelny efekt optycznego zwiększenia uzyskuje się przez prowadzenie konturu i ruchu włosa po krzywiźnie (łuku) oraz budowanie miękkiej, wypukłej sylwetki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "największego" efektu powiększenia objętości, myśl o liniach, które budują wrażenie zaokrąglenia i pełni bryły, a nie o liniach, które kierunkowo "ciągną" wzrok do punktu lub porządkują kształt.
