Podczas masażu technik masażysta obserwuje reakcję tkanek i ogólny stan pacjenta. Pojawienie się niepokojących objawów, takich jak nasilone zaczerwienienie skóry i obrzęk, może oznaczać m.in. niepożądaną reakcję na bodziec, podrażnienie, zaostrzenie stanu zapalnego albo inną sytuację wymagającą ponownej oceny zasadności zabiegu. Z punktu widzenia bezpieczeństwa właściwe jest zatrzymanie lub zmodyfikowanie zabiegu oraz zgłoszenie obserwacji osobie, która nadzoruje terapię.
Odpowiedź "Wszyscy powyżsi" jest uzasadniana tym, że w praktyce klinicznej lub ambulatoryjnej informacja o niepokojących objawach może trafić do różnych specjalistów zależnie od organizacji opieki:
- "Lekarz rehabilitant" (lekarz rehabilitacji) bywa osobą zlecającą zabiegi i podejmującą decyzję o ich kontynuacji lub zmianie.
- "Fizjoterapeuta" często koordynuje proces usprawniania, planuje zabiegi i może podjąć decyzję o modyfikacji postępowania lub skierowaniu do lekarza.
- "Ortopeda" może być lekarzem prowadzącym schorzenie narządu ruchu, a informacje o obrzęku czy nasilonej reakcji mogą mieć znaczenie diagnostyczne lub terapeutyczne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi (pojedynczy specjalista) mogą być uznane za niewystarczające w formule testowej? Ponieważ pytanie nie zawiera krytycznego doprecyzowania: kto zlecił masaż, kto jest przełożonym masażysty i jaki jest cel terapii. Bez tego nie da się wskazać jedynego adresata w sposób pewny dla wszystkich środowisk pracy. W takiej konstrukcji najbezpieczniejsza i najszersza odpowiedź ("Wszyscy powyżsi") obejmuje każdy wariant organizacyjny.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o reakcje niepożądane szukaj zasady nadrzędnej: bezpieczeństwo pacjenta, przerwanie bodźca i przekazanie informacji do osoby odpowiedzialnej za leczenie. Jeżeli odpowiedzi obejmują cały zespół prowadzący, test często oczekuje wyboru obejmującego pełną ścieżkę eskalacji.
