Próba chłonności (zatłaczania wody do otworu) służy do praktycznej oceny, jak otwór i strefa przyotworowa przyjmują ciecz. W uproszczeniu obserwuje się, ile cieczy można wtłoczyć oraz jak zachowuje się układ (np. czy pojawiają się oznaki ucieczki cieczy, zmiany warunków pompowania, konieczność przerwania próby).
W tego typu pytaniach egzaminacyjnych sprawdzana jest umiejętność odczytania i podania parametru ilościowego z opisu czynności. Tutaj parametrem jest objętość wtłoczonej wody, po której operator wyłączył pompę. Poprawna odpowiedź to "200 litrów.", bo odpowiada wskazanej w zadaniu wartości granicznej zakończenia zatłaczania.
Pozostałe wartości (50, 100, 150 litrów) są typowymi dystraktorami liczbowymi: wyglądają wiarygodnie, ale nie wynikają z treści zadania. Częsty błąd polega na wybieraniu wartości "pośredniej" (np. 150) lub "najbardziej okrągłej" bez przypomnienia wymaganego parametru. W praktyce zawodowej technik wiertnik powinien zawsze opierać się na zapisie/odczycie ilości zatłoczonej cieczy (licznik, objętość zbiornika, rejestr parametrów) i przenosić tę wartość do dokumentacji robót.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy odpowiedzi różnią się wyłącznie liczbą, najpierw ustal, jaki parametr jest pytany (objętość, czas, ciśnienie, wydatek), a dopiero potem wybieraj wartość – to ogranicza zgadywanie.
