KWALIFIKACJA BUD19 - TEST WIEDZY NR 2

PYTANIE NR 2.
Podczas zakładania bazy danych katastru nieruchomości, napotkałeś na problem związany z brakiem pewnych danych dotyczących niektórych nieruchomości. Jak powinieneś postąpić?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Braków danych w bazie katastralnej nie należy uzupełniać "na oko", ignorować ani usuwać obiektów, bo obniża to wiarygodność i spójność rejestru.
Właściwe postępowanie polega na pozyskaniu i potwierdzeniu informacji w uprawnionych źródłach (dokumentacja, instytucje/organ prowadzący rejestr).

Pełne wyjaśnienie:

W bazach katastralnych kluczowe są kompletność, spójność i wiarygodność danych. Jeżeli podczas zakładania bazy brakuje informacji o części nieruchomości, poprawnym działaniem jest pozyskanie brakujących danych z uprawnionych, możliwych do udokumentowania źródeł. Dlatego właściwa odpowiedź wskazuje kontakt z instytucjami/komórkami, które mogą przekazać lub potwierdzić dane (np. w ramach dokumentacji geodezyjnej, rejestrów i materiałów urzędowych).

Odpowiedź "Skontaktuj się z odpowiednimi służbami w celu uzyskania brakujących danych." jest poprawna, ponieważ minimalizuje ryzyko wprowadzenia błędów do rejestru. Pozwala też zachować ślad weryfikacji: skąd pochodzą dane i na jakiej podstawie zostały wpisane.

  • "Wypełnij brakujące dane według własnego uznania." jest niewłaściwe, bo prowadzi do danych niezweryfikowanych. W katastrze nawet drobny błąd atrybutu może skutkować błędami w późniejszych decyzjach, analizach lub czynnościach prawnych.
  • "Zignoruj brakujące dane i kontynuuj pracę." jest błędne, bo pozostawia bazę w stanie niekompletnym. Braki utrudniają kontrolę jakości, integrację z innymi zbiorami i mogą blokować kolejne etapy opracowania.
  • "Usuń nieruchomości z brakującymi danymi z bazy." jest błędne, bo usuwa informacje o obiektach, które realnie istnieją. Taki krok może zafałszować obraz zasobu i w praktyce wymagałby formalnej podstawy, a nie decyzji technicznej "dla wygody".

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się problem braków danych w rejestrze, najczęściej poprawne jest działanie polegające na weryfikacji w źródłach i pozyskaniu danych, a nie "naprawianie" przez domysły, pomijanie lub kasowanie rekordów. Warto też zwracać uwagę na precyzję: w praktyce kluczowe jest, aby dane były możliwe do udokumentowania i odtworzenia podczas kontroli.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Należy wstrzymać się od "zgadywania" i pozyskać informacje z właściwych, udokumentowanych źródeł. W praktyce oznacza to kontakt z organem/instytucją prowadzącą zasób lub dokumentację oraz weryfikację danych w materiałach źródłowych, aby wpis w bazie był wiarygodny.
Bo dane katastralne muszą być weryfikowalne i oparte na źródłach. Dopisywanie "na oko" wprowadza błędy, które mogą skutkować nieprawidłowymi decyzjami administracyjnymi, sporami granicznymi lub błędną identyfikacją nieruchomości. Zawsze liczy się możliwość wskazania podstawy pozyskania danych.
Zwykle nie jest to dobra praktyka. Ignorowanie braków obniża jakość bazy, utrudnia kontrole spójności oraz może blokować późniejsze procesy (raportowanie, analizy, integracje). Braki należy wyjaśnić: ustalić, skąd je pozyskać, albo formalnie oznaczyć jako nieustalone do czasu weryfikacji.
Usunięcie obiektu z bazy nie rozwiązuje problemu braku danych, tylko powoduje utratę informacji o realnie istniejącej nieruchomości. To może zafałszować rejestr i później generować dodatkową pracę przy odtwarzaniu wpisów. Zamiast usuwać, trzeba uzupełnić dane na podstawie dokumentów i uzgodnień.
Typowo korzysta się z dokumentacji geodezyjnej, materiałów zgromadzonych w zasobie, rejestrów i dokumentów urzędowych oraz informacji przekazywanych przez uprawnione podmioty. Kluczowe jest, aby źródło było możliwe do wskazania i aby dało się udokumentować, skąd pochodzi każda istotna informacja w bazie.
Gdy brakuje danych, występują rozbieżności między materiałami albo potrzebne jest potwierdzenie aktualności informacji. Kontakt jest też uzasadniony, gdy wymagane są wyjaśnienia dotyczące sposobu zapisu atrybutów lub dostępności dokumentów źródłowych. Celem jest uzupełnienie danych w sposób formalnie poprawny i spójny.
To cecha danych polegająca na tym, że można je potwierdzić w źródłach i wykazać podstawę ich wprowadzenia. Wiarygodność obejmuje m.in. poprawność merytoryczną, spójność z dokumentami oraz możliwość kontroli. Dane niewiarygodne (np. domysły) obniżają wartość całej bazy.
Często wybierane są odpowiedzi "szybkie": ignorowanie braków albo dopisywanie danych bez źródeł. Wynika to z myślenia, że celem jest tylko techniczne "domknięcie" bazy. Na egzaminie zwykle punktuje się podejście jakościowe: weryfikację, pozyskanie danych i udokumentowanie pochodzenia informacji.
Nie zawsze. Braki mogą wynikać z niekompletnej dokumentacji, zmian w terenie lub rozbieżności w materiałach. Błędem jest natomiast sposób reakcji: zamiast weryfikować i pozyskiwać dane, ktoś może je "wymyślić" lub usunąć obiekt. Prawidłowe postępowanie to ustalenie przyczyny i legalnej drogi uzupełnienia.
Ucz się schematów postępowania: identyfikacja braków, wskazanie źródeł, weryfikacja, dokumentowanie oraz zasady kontroli jakości. Ćwicz rozpoznawanie odpowiedzi "ryzykownych" (zgadywanie, ignorowanie, kasowanie). Na egzaminie wybieraj rozwiązania, które zapewniają spójność i możliwość uzasadnienia wpisu w rejestrze.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 77% zdających egzamin. średnio łatwe

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe z zakresu jakości danych przestrzennych i weryfikacji atrybutów
  • Podręczniki/opracowania dotyczące ewidencji gruntów i budynków oraz katastru
  • Procedury wewnętrzne jednostek prowadzących rejestry (instrukcje obiegu dokumentów, weryfikacji danych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego