W konfiguracji EOL (End Of Line) wejście centrali alarmowej nie rozróżnia stanów wyłącznie jako "zwarcie/rozwarcie", lecz ocenia je poprzez pomiar rezystancji pętli dozorowej. Rezystor parametryczny jest elementem, który tworzy dla centrali charakterystyczną wartość rezystancji w stanie spoczynkowym (dla styku NC) lub pozwala odróżnić inne stany zależnie od przyjętej parametryzacji.
Kluczowe jest, aby rezystor był umieszczony tak, by centrala nadzorowała nie tylko sam styk alarmowy czujki, ale również cały odcinek okablowania pomiędzy centralą a czujką. Z tego powodu rezystor włącza się szeregowo ze stykiem alarmowym i umieszcza w obudowie czujki (na końcu linii). Taki montaż utrudnia obejście zabezpieczenia przez manipulację przewodem, ponieważ zmiany w okablowaniu częściej skutkują inną rezystancją niż oczekiwana.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "w połowie przewodu" — osłabia nadzór linii: fragment przewodu od miejsca rezystora do czujki nie jest w pełni "objęty" logiką końca linii, co może ułatwiać manipulacje.
- "obojętnie w jakim miejscu" — to typowe uproszczenie. W EOL lokalizacja ma znaczenie, bo wpływa na to, jaka część instalacji jest realnie kontrolowana przez pomiar rezystancji.
- "bezpośrednio przy centrali" — centrala widziałaby wówczas rezystor niezależnie od tego, co dzieje się na długim przewodzie do czujki, więc nadzór okablowania byłby ograniczony.
Na egzaminie zwracaj uwagę na intencję parametryzacji: rezystor na końcu linii ma zapewnić, że przewód i czujka tworzą razem kontrolowaną pętlę o przewidywalnej rezystancji.
