W systemie Bag-in-Box występują dwa zasadnicze elementy: wewnętrzny worek z zaworem (odpowiada za szczelność) oraz zewnętrzne pudełko (odpowiada za kształt, ochronę i przenoszenie obciążeń). Pytanie dotyczy podłoża do zadrukowania opakowania, czyli w praktyce materiału na zewnętrzne pudełko kartonowe.
Odpowiedź "Tekturę laminowaną 700 g/m²." jest poprawna, ponieważ zewnętrzna część Bag-in-Box musi spełniać jednocześnie wymagania:
- sztywności i wytrzymałości mechanicznej – pudełko nie może się zapadać po napełnieniu (typowo 3–10 l),
- odporności na zawilgocenie – kontakt z wilgocią (transport, chłodzenie, skraplanie) nie może powodować rozmiękania,
- stabilności wymiarowej – ważnej dla wykrawania, klejenia i utrzymania geometrii opakowania.
Laminacja (np. warstwą polietylenu lub folią barierową) poprawia własności barierowe i ogranicza wnikanie wody, a wysoka gramatura rzędu 700 g/m² zapewnia sztywność typową dla opakowań konstrukcyjnych.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Folię matową PVC 180 g/m²." – folia jest materiałem elastycznym i nie tworzy samodzielnie sztywnego pudełka. W Bag-in-Box folia jest typowa raczej dla worka wewnętrznego, a nie dla elementu nośnego.
- "Karton powlekany 230 g/m²." – taka gramatura bywa odpowiednia dla lżejszych opakowań jednostkowych, ale jest zbyt niska dla pudełka, które ma przenosić duże obciążenie i zachować kształt podczas użytkowania.
- "Papier niepowlekany 120 g/m²." – papier jest za cienki i ma zbyt małą odporność na rozrywanie oraz na wilgoć; nie zapewni funkcji konstrukcyjnej ani stabilności przy wykrawaniu i klejeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: w opakowaniach wielolitrowych najpierw oceniaj funkcję nośną (sztywność/gramatura), a dopiero potem walory druku. Jeśli opakowanie ma "udźwignąć" zawartość, zwykle potrzebna jest tektura, a nie papier czy cienki karton.
