KWALIFIKACJA SPO1 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 17.
Podopieczna, którą opiekuje się asystent osoby niepełnosprawnej, choruje na schizofrenię, obecnie jest pobudzona ruchowo. Słyszy wrogie głosy i twierdzi, że ludzie cały czas ją obserwują. Podopieczna ta cierpi na urojenia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Urojenia prześladowcze to fałszywe, utrwalone przekonania, że inni chcą zaszkodzić, śledzą lub obserwują daną osobę. Opis "ludzie cały czas ją obserwują" i interpretowanie otoczenia jako wrogiego odpowiada właśnie temu typowi urojeń, a nie urojeniom hipochondrycznym, wielkościowym czy depresyjnym.

Pełne wyjaśnienie:

W opisie sytuacji występują dwa ważne typy objawów psychotycznych:

  • Omamy słuchowe – "słyszy wrogie głosy". To doznania spostrzeżeniowe bez realnego bodźca (głosy, których inni nie słyszą).
  • Urojenia – "twierdzi, że ludzie cały czas ją obserwują". To niekorygowalne, fałszywe przekonania, utrzymywane mimo braku dowodów.

Treść przekonań o byciu obserwowaną oraz wrogim nastawieniu innych jest typowa dla urojeń prześladowczych (paranoidalnych). Osoba interpretuje neutralne zdarzenia jako celowe działania przeciwko niej: śledzenie, kontrolowanie, spiskowanie lub przygotowywanie krzywdy. Dlatego odpowiedź "prześladowcze" najlepiej pasuje do przedstawionego obrazu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Hipochondryczne dotyczą przekonań o ciężkiej chorobie somatycznej, zakażeniu lub uszkodzeniu ciała, mimo badań i zapewnień – tego w opisie nie ma.
  • Wielkościowe wiążą się z przekonaniem o wyjątkowej mocy, pozycji, misji lub zdolnościach (np. bycie kimś "wybranym") – opis mówi o zagrożeniu, nie o wyższości.
  • Depresyjne (z treścią winy, bezwartościowości, katastrofy, niezasługiwania) mogą pojawiać się w depresji psychotycznej – tu dominują idee prześladowania i obserwowania.

Z perspektywy asystenta osoby niepełnosprawnej kluczowe jest nie dyskutowanie "na siłę" z treścią urojeń (to zwykle nasila napięcie), tylko spokojna komunikacja, ograniczanie bodźców, zapewnienie bezpieczeństwa i przekazanie informacji o nasileniu objawów osobom odpowiedzialnym za leczenie lub opiekę.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To utrwalone, fałszywe przekonania, że inni chcą zaszkodzić, śledzą, kontrolują lub spiskują przeciw osobie. Typowe jest interpretowanie neutralnych zachowań otoczenia jako celowych działań "przeciwko mnie", mimo braku realnych dowodów.
Urojenie to przekonanie (np. "obserwują mnie"). Omam to doznanie zmysłowe bez bodźca (np. słyszenie głosów). W psychozie często współwystępują, ale dotyczą innych procesów: myślenia vs spostrzegania.
Bo dotyczy zagrożenia ze strony innych ludzi i przypisywania im wrogich intencji. Kluczowa jest treść: poczucie śledzenia, kontroli i bycia celem działań. To pasuje do prześladowania, a nie do choroby somatycznej czy wielkości.
To np. przekonanie o ciężkiej chorobie (nowotwór, zakażenie), "zepsutych narządach" lub pasożytach w ciele mimo prawidłowych badań. Osoba skupia się na zdrowiu somatycznym i często poszukuje kolejnych konsultacji medycznych.
To przekonania o wyjątkowej mocy lub roli, np. że jest się kimś nadzwyczajnym, ma się specjalną misję, niezwykłe zdolności albo wpływ na wydarzenia. W odróżnieniu od prześladowczych dominują idee wyższości, a nie zagrożenia.
Zwykle nie. Bezpośrednie podważanie urojeń często nasila lęk i pobudzenie. Lepsze jest spokojne nazwanie emocji, zapewnienie bezpieczeństwa, ograniczenie bodźców i zachęta do kontaktu z personelem medycznym lub opiekunem prowadzącym.
Priorytetem jest bezpieczeństwo: mów spokojnie, dawaj krótkie komunikaty, ogranicz liczbę osób i bodźców, zachowaj dystans oraz drogę wyjścia. Obserwuj ryzyko autoagresji/agresji i w razie potrzeby szybko organizuj pomoc specjalistyczną.
Częsty błąd to branie "głosów" (omamów) za "urojenia" albo odwrotnie. Drugi błąd to wybór odpowiedzi po nastroju (np. "depresyjne"), mimo że klucz jest w treści przekonań: prześladowanie vs wielkość vs zdrowie somatyczne.
Pilnie, gdy pojawia się silne pobudzenie, narastający lęk, bezsenność, ryzyko samouszkodzeń lub agresji, albo gdy osoba podejmuje działania "obronne" pod wpływem urojeń. Także przy nagłym pogorszeniu funkcjonowania lub odmowie jedzenia/picia.
Ucz się par: urojenie = przekonanie, omam = spostrzeżenie. Ćwicz dopasowanie treści urojeń (prześladowcze, wielkościowe, hipochondryczne, depresyjne) do krótkich opisów klinicznych i zwracaj uwagę na słowa kluczowe.
info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Urojenia prześladowcze to fałszywe, utrwalone przekonania, że inni chcą zaszkodzić, śledzą lub obserwują daną osobę."

Źródła:

  • World Health Organization (WHO) ICD-11 Browser – opis kategorii zaburzeń psychotycznych i objawów (delusions/hallucinations): https://icd.who.int/browse/2024-01/mms/en (dostęp: 2026-02-18)
  • World Health Organization (WHO) – ICD-10 online (Mental and behavioural disorders, F20–F29): https://icd.who.int/browse10/2019/en#/F20-F29 (dostęp: 2026-02-18)
  • Merck Manual Professional Version – Schizophrenia: objawy (delusions, hallucinations): https://www.merckmanuals.com/professional/psychiatric-disorders/schizophrenia-and-related-disorders/schizophrenia (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z podstaw psychiatrii i psychopatologii (urojenia, omamy, pobudzenie)
  • Algorytmy postępowania w kryzysie psychicznym w opiece środowiskowej (komunikacja, bezpieczeństwo)
  • Słowniki/kompendia psychopatologii (hasła: urojenia prześladowcze, wielkościowe, hipochondryczne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego