KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2020

W opiece nad osobą chorą i niesamodzielną ważne jest rozpoznawanie, jakie potrzeby są zagrożone na podstawie zachowania, wypowiedzi i kontekstu społecznego. W przedstawionej sytuacji pojawiają się dwa kluczowe sygnały.

• Poczucie zagrożenia i obawa przed okradzeniem sugerują, że podopieczna nie czuje się pewnie. To typowy wskaźnik niezaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa (psychicznego i środowiskowego). W praktyce opiekun powinien dbać o spokój, przewidywalność, rzetelne informowanie, a także obserwować, czy lęk nie narasta.
• Wycofanie towarzyskie, rzadkie wizyty rodziny, smutek i rezygnacja wskazują na samotność oraz brak wsparcia relacyjnego. To wiąże się z niezaspokojoną potrzebą przynależności (kontaktów, bycia częścią relacji i grupy). W praktyce może to oznaczać konieczność aktywizacji, zachęcania do rozmowy, organizowania bezpiecznych form kontaktu z bliskimi oraz włączania w proste aktywności.

Pozostałe kombinacje odpowiedzi są mniej trafne, ponieważ:

• Uznanie dotyczy m.in. poczucia wartości, prestiżu, bycia docenianym. W opisie nie ma jednoznacznych danych o potrzebie bycia chwaloną czy oceną własnych kompetencji; dominują raczej izolacja i lęk.
• Samorealizacja odnosi się do rozwoju i realizowania potencjału. Brak aktywności życiowej może występować w wielu stanach (np. osłabienie, obniżony nastrój), ale w tym opisie nie ma informacji o dążeniach rozwojowych ani o przeszkodach w ich realizacji; bardziej podstawowe potrzeby (bezpieczeństwo i relacje) są tu wyraźniej niezaspokojone.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach najpierw wypisz objawy (izolacja, smutek, lęk przed kradzieżą), a dopiero potem przypisz je do kategorii potrzeb. To ogranicza ryzyko pomylenia przynależności z uznaniem.