W opiece nad osobą chorą (np. po zawale serca) ważne jest rozpoznanie, skąd podopieczna realnie może otrzymać pomoc na co dzień. Pierwotny system wsparcia rozumie się najczęściej jako wsparcie nieformalne (naturalne), wynikające z relacji osobistych i bliskości społecznej: rodziny, osób współmieszkających, sąsiadów.
Dlatego odpowiedź "Rodzina i sąsiedzi." pasuje do definicji: rodzina (córka, zięć, wnuczka) jest najbliżej, może pomagać w czynnościach dnia codziennego, monitorować samopoczucie i reagować w razie pogorszenia stanu zdrowia. Sąsiedzi często stanowią dodatkowe, szybkie wsparcie środowiskowe (np. zakupy, podanie informacji, doraźna pomoc).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do wsparcia formalnego albo mieszanego:
- "Instytucje ochrony zdrowia i organizacje pozarządowe." – to typowe wsparcie zorganizowane: świadczenia medyczne, rehabilitacja, programy pomocowe. Jest bardzo ważne, ale nie jest "pierwotne" w znaczeniu naturalnej sieci społecznej.
- "Wolontariusze i znajomi." – wolontariusze to zwykle pomoc zorganizowana (często uruchamiana przez instytucje), a "znajomi" mogą pomagać, lecz w klasycznym ujęciu podstawą pierwotnego wsparcia jest rodzina i najbliższe otoczenie.
- "Opiekunka środowiskowa i pracownicy ochrony zdrowia." – to jednoznacznie wsparcie profesjonalne (formalnie przydzielone, zadaniowe), a więc nie zalicza się do pierwotnego systemu wsparcia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "pierwotny system wsparcia", szukaj odpowiedzi opisujących naturalne relacje (rodzina, domownicy, sąsiedzi). Gdy mowa o instytucjach, personelu i organizacjach – to zwykle wsparcie formalne.
