W pytaniu chodzi o przygotowanie podopiecznej z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną do samodzielnego wykonania czynności praktycznej (prania ręcznego). Tego typu umiejętność ma charakter proceduralny: liczy się kolejność kroków, bezpieczeństwo, dobór środków i wykonanie ruchów, a nie samo zapamiętanie informacji.
Dlatego odpowiedź "Pokaz i ćwiczenia." jest właściwa. Pokaz (modelowanie) daje jasny wzorzec: jak przygotować miejsce pracy, jak namoczyć i wypłukać odzież, jak dozować środek piorący, jak wykręcać i rozwieszać pranie. Ćwiczenia (trening) pozwalają przełożyć obserwację na działanie, korygować błędy na bieżąco i stopniowo zwiększać samodzielność (od prowadzenia ręka‑w‑rękę, przez podpowiedzi, po samodzielne wykonanie).
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo nie wspierają bezpośrednio nabywania umiejętności manualnej:
- "Wykład i pogadankę." to metody podające, dobre do przekazania informacji, ale niewystarczające do opanowania sekwencji czynności i koordynacji ruchów. Mogą pełnić rolę pomocniczą (np. omówienie zasad), lecz nie jako podstawowy plan nauki prania.
- "Dyskusję i pracę z książką." opierają się na czytaniu, rozumowaniu i werbalizacji. Przy umiarkowanej niepełnosprawności intelektualnej oraz przy zadaniu praktycznym ryzyko jest takie, że wiedza "z książki" nie przełoży się na wykonanie czynności w realnej sytuacji.
- "Opowiadanie i burzę mózgów." to metody rozwijające myślenie i komunikację, ale słabo nadają się do uczenia czynności krok po kroku. Burza mózgów może generować pomysły, jednak nie zastąpi demonstracji i treningu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy nauki samoobsługi lub czynności domowych, najczęściej poprawne są metody "uczenia przez działanie": pokaz, instruktaż, ćwiczenia, trening umiejętności, naśladowanie i utrwalanie. Metody werbalne traktuj wtedy jako drugorzędne.
