KWALIFIKACJA SPO2 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 14.
Podopieczną z wiotkim niedowładem połowiczym prawostronnym należy posadzić na wózku inwalidzkim, pamiętając, aby
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przy wiotkim niedowładzie po stronie prawej trzeba zapobiegać zwisowi i niekontrolowanemu ułożeniu kończyny górnej oraz zapewnić stabilne podparcie stopy.
Dlatego prawą stopę umieszcza się na podnóżku (całą), a prawą kończynę górną układa z przodu i nieco wyżej, by ograniczyć ryzyko urazu i bólu barku.

Pełne wyjaśnienie:

U osoby z wiotkim niedowładem połowiczym prawostronnym kończyny po stronie zajętej mają obniżone napięcie mięśniowe i gorszą kontrolę ruchu. W pozycji siedzącej na wózku szczególnie ważne jest takie ułożenie, które zapewnia stabilizację, bezpieczeństwo i ogranicza ryzyko urazów.

Dlaczego właściwe jest: postawienie całej prawej stopy na podnóżku oraz ułożenie prawej kończyny górnej z przodu i nieco wyżej?
Pełne oparcie stopy na podnóżku stabilizuje miednicę i tułów oraz zmniejsza ryzyko ześlizgnięcia się z siedziska. Z kolei ułożenie kończyny górnej z przodu i lekko wyżej pomaga zapobiec zwisowi, nadmiernemu rozciąganiu tkanek i przeciążaniu okolicy barku, co jest typowym zagrożeniem przy wiotkości.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:

  • Stopa na podnóżku + swobodny zwis kończyny górnej: zwis zwiększa ryzyko bólu i urazu barku oraz utrwala nieprawidłowe ustawienie kończyny.
  • Stopa na podłodze (nie na podnóżku): po posadzeniu na wózku taka pozycja pogarsza stabilność, może sprzyjać przesuwaniu się stopy, asymetrii i niebezpiecznym kompensacjom tułowia.
  • Oparcie pięty na podłodze + temblak: podparcie tylko piętą jest niestabilne, a temblak nie jest uniwersalnym rozwiązaniem do prawidłowego ułożenia na wózku; może też prowokować niekorzystne ustawienia, jeśli jest użyty rutynowo bez wskazań.

Wskazówka egzaminacyjna: przy wiotkości szukaj opcji, która jednocześnie daje stabilne podparcie kończyn dolnych i chroni kończynę górną przed zwisem oraz przeciążeniem.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw zabezpiecz wózek (hamulce, podnóżki), ustaw podopieczną stabilnie i kontroluj stronę niedowładu. Po posadzeniu zadbaj o symetrię tułowia, podparcie stóp na podnóżkach oraz ułożenie kończyny górnej tak, by nie zwisała i nie była ciągnięta w barku.
Przy wiotkości mięśnie słabo stabilizują stawy, więc zwis zwiększa przeciążenie tkanek i ryzyko bólu lub urazu okolicy barku. Ułożenie ręki na podparciu z przodu (lekko wyżej) pomaga utrzymać bezpieczniejszą pozycję i ogranicza niekontrolowane opadanie kończyny.
To sytuacja, w której po jednej stronie ciała występuje osłabienie i obniżone napięcie mięśniowe. W opiece oznacza to konieczność częstszego podpierania i kontrolowania kończyn, bo łatwiej "uciekają" z prawidłowego ustawienia. Wzrasta też ryzyko urazów przy nieprawidłowym transferze.
Najczęściej dąży się do stabilnego oparcia obu stóp na podnóżkach, całą stopą, z odpowiednim ustawieniem podudzi. Zmniejsza to ryzyko ześlizgnięcia się z siedziska i pomaga utrzymać bardziej symetryczną pozycję. Szczególnie istotne jest to po stronie niedowładu.
Zwykle nie jest to rozwiązanie docelowe w pozycji siedzącej na wózku, bo może pogarszać stabilność i sprzyjać nieprawidłowej asymetrii. Jeśli stopa ma kontakt z podłożem, łatwiej o przesunięcia i utratę kontroli. Standardowo po posadzeniu dąży się do oparcia stopy na podnóżku.
Temblak bywa używany w wybranych sytuacjach i zawsze powinien wynikać z zaleceń specjalisty oraz oceny funkcjonalnej. Nie zastępuje prawidłowego ułożenia kończyny na wózku. U opiekuna kluczowe jest rozumienie celu: ochrona i podparcie, a nie rutynowe "podwieszenie" ręki w każdej pozycji.
Częste błędy to: pozostawienie ręki w zwisie, brak stabilnego podparcia stopy, pośpiech bez ustawienia hamulców oraz ciągnięcie za kończynę górną. Takie działania zwiększają ryzyko bólu, urazu i utrwalania złej postawy. Na egzaminie szukaj odpowiedzi związanych ze stabilizacją i ochroną barku.
Niepokojące sygnały to wyraźne przechylenie tułowia, zsuwanie się z siedziska, stopa spadająca z podnóżka, zwis ręki lub narastający dyskomfort/ból. Wtedy należy skorygować ustawienie: poprawić podparcia, symetrię oraz ułożenie kończyny górnej, by zmniejszyć przeciążenia.
Symetria ułatwia utrzymanie stabilnej pozycji i zmniejsza przeciążenia jednej strony ciała. Przy niedowładzie asymetria szybko się utrwala, co może pogarszać komfort, zwiększać ryzyko odleżyn i utrudniać dalszą rehabilitację. Dlatego po posadzeniu na wózku kontroluje się tułów, biodra i ustawienie kończyn.
Ucz się schematów: zabezpieczenie sprzętu, stabilizacja tułowia, ochrona strony niedowładu, właściwe podparcia. Ćwicz rozpoznawanie "czerwonych flag" (zwis ręki, brak oparcia stopy, brak hamulców). W testach wybieraj odpowiedzi, które zmniejszają ryzyko urazu i poprawiają stabilność.
info

Statystycznie 62% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Skrypty i podręczniki do przedmiotów: opieka długoterminowa, pielęgnowanie i usprawnianie chorego po udarze
  • Materiały dydaktyczne szkół policealnych z zakresu transferów i pozycjonowania
  • Instrukcje producentów wózków inwalidzkich (bezpieczeństwo stóp na podnóżkach, hamulce, ułożenie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego