W opisanej sytuacji kluczowy problem dotyczy czynności praktycznych: obsługi sprzętu gospodarstwa domowego oraz wykonywania konkretnych zadań, takich jak pranie ręczne i prasowanie. Skutkiem jest chodzenie w brudnym ubraniu, czyli obniżenie codziennego funkcjonowania w obszarze samoobsługi i prowadzenia domu. Z tego powodu właściwą propozycją jest trening umiejętności praktycznych, który ma na celu nauczenie (lub ponowne nauczenie) sekwencji działań krok po kroku, utrwalenie nawyków oraz zwiększenie samodzielności.
Odpowiedź "umiejętności społecznych" byłaby trafna, gdyby opis wskazywał na trudności w kontaktach z innymi osobami, komunikacji, rozumieniu norm społecznych czy budowaniu relacji. Tutaj jednak nie ma takich danych – problem jest stricte zadaniowy i dotyczy obowiązków domowych.
Odpowiedź "rozwiązywania problemów" jest zbyt ogólna. Choć planowanie działań może wspierać samodzielność, to rdzeniem trudności nie jest podejmowanie decyzji w złożonych sytuacjach, tylko brak umiejętności wykonania konkretnych czynności (np. jak nastawić pranie, jak bezpiecznie użyć żelazka).
Odpowiedź "asertywności" odnosi się do stawiania granic i wyrażania potrzeb w relacjach interpersonalnych. Nie rozwiązuje ona deficytów związanych z higieną odzieży czy obsługą urządzeń.
W praktyce opiekunka może zaplanować trening poprzez: pokaz, wspólne wykonanie czynności, proste instrukcje, stałą kolejność działań, kontrolę bezpieczeństwa (np. żelazko), a następnie stopniowe wycofywanie pomocy, aby wzmacniać samodzielność.
