W opisanej sytuacji kluczowe jest, że podopieczny ma konkretny problem finansowy: po opłaceniu mieszkania i mediów nie ma środków na leki i opał. Są to wydatki o charakterze celowym, czyli dotyczą zaspokojenia niezbędnych potrzeb bytowych w danym momencie.
Dlatego właściwą formą wsparcia jest zasiłek celowy – świadczenie, które (co do zasady) ma pomóc sfinansować określony cel, np. zakup leków, opału lub innych niezbędnych rzeczy. W praktyce opiekunka środowiskowa może pomóc podopiecznemu w: przygotowaniu opisu sytuacji, wskazaniu celu wydatku, skompletowaniu dokumentów potwierdzających dochody i koszty oraz złożeniu wniosku w odpowiedniej jednostce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dodatek pielęgnacyjny nie jest świadczeniem "na opał i leki" wynikającym z samego braku pieniędzy po opłatach. Jest powiązany z określonym statusem zdrowotnym/ubezpieczeniowym i nie służy typowo pokryciu jednego, wskazanego celu we wniosku socjalnym.
- Świadczenie pielęgnacyjne dotyczy sytuacji sprawowania opieki nad osobą wymagającą opieki (związane z rezygnacją z pracy lub jej niepodejmowaniem przez opiekuna). W pytaniu problemem jest niedobór środków podopiecznego na podstawowe potrzeby, a nie sytuacja opiekuna rezygnującego z zatrudnienia.
- Zasiłek stały ma charakter długoterminowy i wiąże się z przesłankami dotyczącymi m.in. trwałej sytuacji życiowej/zdolności do pracy. Sam fakt braku pieniędzy na konkretny zakup po opłatach wskazuje raczej na potrzebę wsparcia celowego, a nie świadczenia stałego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści zadania pojawia się opis "brakuje na konkretny wydatek" (leki, opał, żywność, odzież), najczęściej chodzi o świadczenie celowe. Gdy opis dotyczy stałej, długotrwałej sytuacji i ogólnego utrzymania – wtedy rozważa się świadczenia długoterminowe.
