Jeżeli podopieczny ma trudności z pamięcią krótkotrwałą (często opisywaną także jako element pamięci roboczej), to plan terapii zajęciowej powinien zawierać działania, które bezpośrednio angażują i trenują zapamiętywanie, podtrzymywanie oraz odtwarzanie informacji w krótkim czasie.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Ćwiczenia pamięciowe, takie jak zapamiętywanie i odtwarzanie sekwencji". Tego typu zadania wymagają utrzymania informacji "w głowie" (np. kolejności bodźców, kroków, elementów), a następnie jej przywołania. To dokładnie odpowiada problemowi pamięci krótkotrwałej i może być łatwo stopniowane (długość sekwencji, tempo, liczba elementów, rozpraszacze).
Pozostałe propozycje są nieadekwatne do wskazanego deficytu, bo dotyczą przede wszystkim obszaru motorycznego:
- "Ćwiczenia na siłę" służą zwiększaniu wydolności i siły mięśniowej; mogą poprawiać samodzielność ruchową, ale nie są ukierunkowane na trening pamięci krótkotrwałej.
- "Ćwiczenia na równowagę" wspierają stabilność i zmniejszają ryzyko upadków; to ważny element opieki, lecz dotyczy kontroli postawy i koordynacji, a nie pamięci.
- "Ćwiczenia na elastyczność" zwiększają zakres ruchu i zmniejszają sztywność; również nie trenują bezpośrednio zapamiętywania i odtwarzania informacji.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór działań terapeutycznych najpierw nazwij dominujący problem (tu: pamięć krótkotrwała), a potem wybierz aktywność, której mechanizm działania jest z nim najbliżej związany (tu: uczenie/odtwarzanie sekwencji). Dzięki temu unikasz wybierania "ogólnie zdrowych" ćwiczeń, które nie odpowiadają na główny cel.
