Pytanie dotyczy doboru właściwej konsultacji, gdy podopieczny środowiskowego domu samopomocy ma trudności z prowadzeniem gospodarstwa domowego i trzeba pełniej poznać jego sytuację społeczną. "Sytuacja społeczna" obejmuje m.in. warunki mieszkaniowe i bytowe, wsparcie rodziny i sieci społecznej, dostęp do usług, świadczeń oraz barier w codziennym funkcjonowaniu w środowisku.
Dlaczego prawidłowa jest odpowiedź: z pracownikiem socjalnym?
Pracownik socjalny posiada kompetencje do rozpoznania i opisu sytuacji socjalno-bytowej, zebrania informacji środowiskowych, a także do uruchamiania adekwatnych form pomocy (np. wsparcia usługowego, kontaktu z instytucjami, informacji o świadczeniach). Taka konsultacja ułatwia dopasowanie planu wsparcia do realnych zasobów i ograniczeń podopiecznego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Z pielęgniarką – pielęgniarka wspiera głównie w obszarze opieki zdrowotnej, monitorowania stanu somatycznego, zaleceń medycznych i pielęgnacyjnych. Może być ważna, gdy trudności wynikają np. z ograniczeń fizycznych lub potrzeb zdrowotnych, ale nie jest podstawowym źródłem oceny sytuacji socjalnej.
- Z trenerem personalnym – to rola związana z aktywnością fizyczną i treningiem, nie z diagnozą społeczną ani organizacją wsparcia socjalnego. Taka konsultacja nie odpowiada na cel pytania.
- Z psychiatrą – psychiatra ocenia stan psychiczny, diagnozuje i prowadzi leczenie. Choć stan psychiczny wpływa na funkcjonowanie, pytanie dotyczy poznania sytuacji społecznej, więc pierwszoplanowa jest konsultacja socjalna, a nie medyczna.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "sytuacja społeczna", "warunki bytowe", "świadczenia", "wsparcie instytucji" – najczęściej właściwym partnerem jest pracownik socjalny. Gdy mowa o "leczeniu", "objawach", "farmakoterapii" – konsultacja medyczna (np. psychiatra) ma pierwszeństwo.
