Pytanie sprawdza umiejętność oceny ryzyka zdrowotnego na podstawie opisu stylu życia i wyznaczenia priorytetu działań edukacyjnych w opiece. W praktyce opiekunka środowiskowa często wzmacnia u podopiecznych zachowania prozdrowotne, ale gdy zasoby (czas, możliwości podopiecznego) są ograniczone, należy umieć wskazać osobę wymagającą najpilniejszej interwencji edukacyjnej.
Odpowiedź "Jana" wynika z tego, że jego opis zawiera dwa niekorzystne elementy naraz:
- niski poziom aktywności fizycznej (mniejsza wydolność, gorsza kontrola masy ciała, większe ryzyko metaboliczne),
- dieta bogata w tłuszcze nasycone, która w ujęciu ogólnym bywa łączona ze wzrostem ryzyka chorób układu krążenia i niekorzystnym profilem lipidowym.
Połączenie małej aktywności i niekorzystnej diety uzasadnia, że to właśnie ta osoba powinna być objęta najbardziej intensywną promocją zdrowego stylu życia.Odpowiedź "Marii" jest mniej trafna, ponieważ wysoki poziom aktywności fizycznej jest czynnikiem ochronnym. Sama informacja o diecie bogatej w białko nie przesądza o niezdrowym stylu życia (może wynikać z zaleceń, preferencji lub aktywności), a bez dodatkowych danych nie wskazuje na najwyższe ryzyko w porównaniu z Janem.
Odpowiedź "Andrzeja" nie pasuje, bo umiarkowana aktywność i dieta zrównoważona opisują styl życia bliższy zaleceniom prozdrowotnym, więc priorytet wsparcia jest niższy.
Odpowiedź "Wszystkich równo" brzmi intuicyjnie (każdy może korzystać z edukacji zdrowotnej), ale pytanie zawiera słowo "najbardziej", czyli wymaga wskazania osoby z największą potrzebą zmiany. W realnej pracy można prowadzić działania wobec wszystkich, jednak intensywność i priorytet powinny wynikać z oceny ryzyka i potrzeb.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu opisano kilka osób, szukaj kumulacji czynników ryzyka (np. niekorzystna dieta + niska aktywność), bo to zwykle uzasadnia wybór jednej, najbardziej wymagającej wsparcia osoby.
