Opis wskazuje na trudność w wykonywaniu złożonych, ale wcześniej nabytych czynności ruchowych oraz w zapamiętaniu/odtworzeniu kolejności kroków (np. ubierania się). Taki profil pasuje do apraksji, czyli zaburzenia programowania i organizacji czynności celowych. W apraksji osoba może mieć zachowaną siłę, zakres ruchu i rozumienie poleceń, ale popełnia błędy w sekwencji (pomija kroki, zamienia kolejność, nie potrafi rozpocząć zadania lub wykonuje nieadekwatne ruchy).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Aleksja to zaburzenie czytania (rozpoznawania i/lub rozumienia zapisu). Nie tłumaczy typowych błędów w planowaniu ruchów podczas czynności dnia codziennego, jeśli problemem jest sekwencja ruchowa.
- Atonia oznacza obniżone napięcie mięśniowe (lub utratę napięcia). W atonii dominowałyby objawy "siłowe"/posturalne, a nie selektywne kłopoty z zaprogramowaniem znanej czynności przy zachowanej sprawności rozumienia i pamięci instrukcji.
- Afazja to zaburzenie językowe (mówienia i/lub rozumienia), które może utrudniać wykonywanie poleceń z powodu komunikacji, ale w pytaniu kluczowe są problemy z wykonaniem rutynowej sekwencji ruchów, a nie z rozumieniem treści polecenia lub ekspresją językową.
W praktyce terapeuta zajęciowy, planując zajęcia przy podejrzeniu apraksji, często stosuje: dzielenie czynności na kroki, stałą strukturę, podpowiedzi wzrokowe i dotykowe, uczenie bezbłędne oraz wielokrotne powtórzenia w naturalnym kontekście (ADL). Celem jest zwiększenie samodzielności w czynnościach takich jak ubieranie się.
