Hierarchia potrzeb Maslowa zakłada, że człowiek w pierwszej kolejności dąży do zaspokojenia potrzeb podstawowych, a dopiero potem potrzeb wyższego rzędu. Do potrzeb podstawowych należą m.in. potrzeby fizjologiczne, takie jak pragnienie, głód, sen czy utrzymanie równowagi organizmu.
W opisie sytuacji kluczowe są objawy: wzmożone pragnienie oraz suchość w ustach, które utrudniają komfort funkcjonowania i mogą pogarszać zdolność koncentracji oraz udział w aktywnościach. Niezależnie od tego, że objawy pojawiają się jako skutek uboczny leków przeciwdepresyjnych, pierwszym krokiem z perspektywy potrzeb jest umożliwienie zaspokojenia potrzeby fizjologicznej, czyli dostępu do płynów i zadbanie o podstawowy komfort.
Odpowiedź "samorealizacji" jest nieprawidłowa, ponieważ dotyczy potrzeb najwyższego poziomu (rozwój, osiągnięcia), które zwykle nie są priorytetem, gdy pacjent doświadcza silnego dyskomfortu somatycznego. Odpowiedź "przynależności" odnosi się do relacji i wsparcia społecznego; jest ważna w pracy terapeuty zajęciowego, ale w tym pytaniu nie odpowiada na pilną potrzebę wynikającą z pragnienia. Odpowiedź "bezpieczeństwa" (stabilizacja, poczucie ochrony) także jest istotna, jednak nadal jest poziom wyżej niż potrzeby fizjologiczne.
W praktyce terapii zajęciowej poprawne rozpoznanie priorytetu potrzeb oznacza, że przed rozpoczęciem ćwiczeń, treningu czynności dnia codziennego czy aktywności grupowych należy upewnić się, że pacjent ma możliwość napicia się wody i że zgłaszany dyskomfort jest zaopiekowany. Zwiększa to skuteczność oddziaływań terapeutycznych i bezpieczeństwo udziału w zajęciach.
