W komunikacji miejskiej między podróżnym a przewoźnikiem powstaje umowa przewozu osób. Do jej zawarcia dochodzi typowo przez nabycie biletu albo zajęcie miejsca w pojeździe (to praktyczny skutek przyjęcia oferty przewozu na warunkach przewoźnika).
Prawo przewozowe przewiduje, że podróżny ma określone ustawowo uprawnienia dotyczące tej umowy. Jednym z nich jest możliwość odstąpienia od umowy przewozu. Oznacza to, że pasażer może zrezygnować z przejazdu w ustawowo wskazanym momencie, w szczególności przed rozpoczęciem podróży albo w miejscu zatrzymania środka transportowego na drodze (np. na przystanku). Dlatego prawidłowe jest stwierdzenie: "może odstąpić od umowy przewozu".
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z typowych powodów:
- "nie może zmieniać środka transportu" – to zbyt daleko idące uogólnienie. Sama idea zmiany realizacji przejazdu (np. przesiadka) nie jest automatycznie zakazana; kluczowe są warunki przewozu i konstrukcja uprawnienia do zmiany umowy w przewidzianym miejscu i czasie.
- "nie może odstąpić od umowy przewozu" – jest wprost sprzeczne z ustawowym uprawnieniem podróżnego do odstąpienia od umowy.
- "może zmienić warunki umowy przewozu" – brzmi jak możliwość dowolnej, jednostronnej zmiany (np. taryfy, ceny), czego pasażer zrobić nie może. Zmiana umowy w rozumieniu przepisów nie oznacza dowolnego narzucania nowych warunków przewoźnikowi, a jedynie realizację uprawnienia w granicach przewidzianych prawem i regulaminem przewozu.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać rozróżnienie: odstąpienie to rezygnacja z przejazdu, a zmiana nie daje prawa do samodzielnego ustalania taryfy czy zasad, tylko dotyczy modyfikacji przewozu w określonym trybie.
