Podstawową pomocą archiwalną o funkcji informacyjnej jest inwentarz archiwalny. To narzędzie, które w uporządkowany sposób opisuje zawartość zespołu (lub innej całości) i pozwala szybko ustalić, jakie jednostki znajdują się w archiwum oraz czego dotyczą. Dzięki temu inwentarz wspiera nie tylko pracę wewnętrzną archiwum, ale także udostępnianie i popularyzację zasobu: użytkownik może zorientować się w tematyce i strukturze materiałów bez przeglądania ich "w ciemno".
Odpowiedź "repertorium" jest błędna, ponieważ repertorium najczęściej kojarzy się z wykazem/ewidencją prowadzoną dla potrzeb rejestracyjnych lub kancelaryjnych danego typu spraw albo dokumentacji. Może pomagać w odnalezieniu informacji, ale nie pełni typowej roli podstawowej pomocy archiwalnej opisującej zasób archiwum w sposób inwentarzowy.
Odpowiedź "skorowidz" jest błędna, bo skorowidz ma charakter indeksu (np. alfabetycznego) do innego narzędzia lub materiału. Ułatwia dotarcie do haseł, nazw czy tematów, ale zwykle działa jako narzędzie wtórne, "prowadzące" do właściwego opisu, a nie jako główna pomoc prezentująca strukturę i zawartość zasobu.
Odpowiedź "spis zdawczo-odbiorczy" jest błędna, ponieważ spis ten jest dokumentem przekazania/odbioru dokumentacji (kontrolnym i rozliczeniowym). Pomaga ustalić, co zostało przekazane, w jakiej liczbie i w jakim zakresie, ale jego celem nie jest przygotowanie użytkownikowi narzędzia do przeszukiwania i poznawania zasobu w sensie popularyzacji.
Na egzaminie warto zapamiętać: inwentarz = podstawowy opis zasobu dla informacji i udostępniania, natomiast skorowidze i repertoria częściej pełnią rolę pomocniczą, a spisy zdawczo-odbiorcze dotyczą przede wszystkim czynności przekazywania dokumentacji.
