Kondensator jest elementem biernym, którego kluczową cechą użytkową jest pojemność. Pojemność informuje, jak dużo ładunku elektrycznego może zostać zgromadzone na okładkach kondensatora przy danym napięciu. Opisuje to zależność Q = C·U, gdzie Q to ładunek, C to pojemność, a U to napięcie.
Dlatego odpowiedź "pojemność." jest właściwa: jest to podstawowy parametr, którym opisuje się i dobiera kondensatory w praktyce (np. do filtracji, odsprzęgania, układów czasowych RC). Pojemność ma ustaloną jednostkę farad (F) oraz typowo podaje się ją w podwielokrotnościach (np. µF, nF, pF).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "ładunek." — ładunek nie jest stałym parametrem elementu. Zależy od napięcia przyłożonego do kondensatora oraz od jego pojemności (wynika z Q = C·U). To wielkość opisująca stan naładowania w danych warunkach, a nie cecha katalogowa kondensatora.
- "rezystancja." — rezystancja jest parametrem rezystora. Kondensator może mieć pewne straty (np. upływność, ESR), ale nie jest to podstawowy parametr charakteryzujący kondensator w sensie definicyjnym.
- "indukcyjność." — indukcyjność jest parametrem cewki. W realnych kondensatorach występują zjawiska pasożytnicze (np. indukcyjność pasożytnicza), jednak nie definiują one kondensatora jako elementu, tylko stanowią efekt uboczny konstrukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się wielkości typowe dla R, L i C, najpierw powiąż element z właściwym parametrem: rezystor → rezystancja, cewka → indukcyjność, kondensator → pojemność.
